naczynie

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] naczynie (język polski)

wymowa: IPA: [naˈʧɨɲɛ]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) rodzaj pojemnika używanego zwykle do przechowywania, przyrządzania lub serwowania jedzenia

(1.2) biol. biologia rodzaj tkanki lub element układu przystosowany do transportowania płynów (limfy, krwi, wody)

odmiana: lp liczba pojedyncza naczy|nie, ~nia, ~niu, ~nie, ~niem, ~niu, ~nie; lm liczba mnoga ~nia, ~ń, ~niom, ~nia, ~niami, ~niach, ~a; przykłady:

(1.1) Po obiedzie zawsze zmywam naczynia.

(1.2) Uszkodzenie jednego z głównych naczyń krwionośnych może być bardzo groźne w skutkach.

składnia:
kolokacje: (1.1) ~ porcelanowe/ceramiczne/szklane/metalowe/drewniane, zmywać/tłuc/wyszczerbiać naczynia (1.2) naczynia krwionośne/limfatyczne
synonimy: (1.1) skorupa; (1.2) zool. żyła, tętnica, bot. botanika tracheje
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. rzeczownik naczynko, naczyniówka, naczyniak; przym. przymiotnik naczyniowy
związki frazeologiczne: naczynia wieńcowe, naczynia włosowate
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

• angielski: (1.1) dish, utensil; (1.2) vessel
• duński: (1.1) beholder w, køkkentøj n; (1.2) kar n
• hiszpański: (1.1) recipiente m rodzaj męski; (1.2) vaso m rodzaj męski
• interlingua: (1.1) alveo, vasculo
• łaciński: (1.1) vās n
• niemiecki: (1.1) Gefäß n, Geschirr n; (1.2) Blutgefäß n, Lymphgefäß n
• rosyjski: (1.1) посуда f rodzaj żeński