naczynie
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
naczynie (język polski) [edytuj]
naczynie (1.1) ceramiczne
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) rodzaj pojemnika używanego zwykle do przechowywania, przyrządzania lub serwowania jedzenia
- (1.2) biol. rodzaj tkanki lub element układu przystosowany do transportowania płynów (limfy, krwi, wody)
- odmiana:
-
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik naczynie naczynia dopełniacz naczynia naczyń celownik naczyniu naczyniom biernik naczynie naczynia narzędnik naczyniem naczyniami miejscownik naczyniu naczyniach wołacz naczynie naczynia
- przykłady:
- (1.1) Po obiedzie zawsze zmywam naczynia.
- (1.2) Uszkodzenie jednego z głównych naczyń krwionośnych może być bardzo groźne w skutkach.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) ~ porcelanowe/ceramiczne/szklane/metalowe/drewniane • zmywać/tłuc/wyszczerbiać naczynia
- (1.2) naczynia krwionośne/limfatyczne
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. naczynko, naczyniówka, naczyniak
- przym. naczyniowy
- związki frazeologiczne:
- naczynia wieńcowe • naczynia włosowate
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) dish, utensil; (1.2) vessel
- arabski: (1.1) طبق ,وعاء
- czeski: (1.1) nádoba; lm nádobí n lp
- duński: (1.1) beholder w, køkkentøj n; (1.2) kar n
- hiszpański: (1.1) recipiente m; (1.2) vaso m
- interlingua: (1.1) alveo, vasculo
- łaciński: (1.1) vās n
- niemiecki: (1.1) Gefäß n, Geschirr n; (1.2) Blutgefäß n, Lymphgefäß n
- nowogrecki: (1.1) σκεύος n, δοχείο n, αγγείο n; (1.2) αγγείο n
- rosyjski: (1.1) посуда f
- słowacki: (1.1) lm riad n lp
- szwedzki: (1.1-2) kärl n
- źródła:
