owca

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] owca (język polski)

wymowa: IPA: [ˈɔfʦa]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zool. zoologia zwierzę gospodarskie o białej wełnie; zob. zobacz też owca w Wikipedii

odmiana:
przykłady:

(1.1) Owca Dolly była pierwszym w historii ssakiem, który przyszedł na świat wskutek sklonowania komórek dorosłego osobnika.

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. rzeczownik zdrobn. zdrobnienie owieczka, owczarnia; przym. przymiotnik owczy
związki frazeologiczne: czarna owca, wilk syty i owca cała
etymologia:
uwagi: zobacz też: Indeks:Polski - Zwierzęta
tłumaczenia:

• angielski: (1.1) sheep
• chorwacki: (1.1) ovca f rodzaj żeński
• czeski: (1.1) ovce f rodzaj żeński
• dolnołużycki: (1.1) wójca f rodzaj żeński
• duński: (1.1) får n rodzaj nijaki
• esperanto: (1.1) ŝafo
• francuski: (1.1) brebis f rodzaj żeński
• górnołużycki: (1.1) wowca f rodzaj żeński
• grecki: (1.1) πρόβατο n rodzaj nijaki, προβατίνα f rodzaj żeński
• hiszpański: (1.1) oveja f rodzaj żeński
• islandzki: (1.1) kind f rodzaj żeński
• jidysz: (1.1) שאָף f rodzaj żeński (szof); שעפּס m rodzaj męski (szeps)
• łaciński: (1.1) ovis f rodzaj żeński
• niemiecki: (1.1) Schaf n rodzaj nijaki
• norweski (bokmål): (1.1) sau m rodzaj męski
• rosyjski: (1.1) овца f rodzaj żeński
• tetum: (1.1) bibi-malae
• węgierski: (1.1) juh
• włoski: (1.1) pecora f rodzaj żeński