jedzenie

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] jedzenie (język polski)

wymowa: IPA: [jɛˈʣɛɲɛ] posłuchaj
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) pot. potocznie coś, co można jeść

(1.2) czynność polegająca na tym, że się je

odmiana:
przykłady:

(1.1) Lodówka jest pełna jedzenia.

(1.2) Ważne jest regularne jedzenie posiłków.

składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) żywność, pożywienie; przest. przestarzałe jadło; b. pot. potocznie żarcie, papu, wałówa, wałówka; (1.2) spożywanie, konsumpcja
antonimy: (1.1-2) picie; (1.1) napój, przest. przestarzałe napitek
wyrazy pokrewne: (1.1) zdrobn. zdrobnienie jedzonko; zob. więcej w haśle jeść
związki frazeologiczne: apetyt rośnie w miarę jedzenia
etymologia:
uwagi: zobacz też: Indeks:Polski - Jedzenie
tłumaczenia:

• angielski: (1.1) food; (1.2) eating
• białoruski (1.1) ежа f rodzaj żeński, харч m rodzaj męski, корм, m, (1.2) яда
• duński: (1.1) mad w rodzaj wspólny, spise w rodzaj wspólny; (1.2) spisning w rodzaj wspólny
• esperanto: (1.1,2) manĝo; (1.1) manĝaĵo
• fiński: (1.1-2) ruoka
• hebrajski: (1.1) אכל m rodzaj męski (ochel); (1.2) אכילה f rodzaj żeński (achila)
• islandzki: (1.1) matur m rodzaj męski (1.2) át n rodzaj nijaki
• japoński: (1.1) 食べ物
• jidysz: (1.1) עסן n rodzaj nijaki (esn)
• niemiecki: (1.1-2) Essen n rodzaj nijaki
• norweski (bokmål): (1.1) mat
• rosyjski: (1.1) еда f rodzaj żeński, пища f rodzaj żeński; (1.2) еда f rodzaj żeński
• slovio: (1.1) eda (еда)
• suahili: (1.1) chakula