jedzenie
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] jedzenie (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) żywność, pożywienie; przest. jadło; pot. żarcie, papu, wałówa, wałówka, reg. krak. amciu
- (1.2) spożywanie, konsumpcja
- związki frazeologiczne:
- apetyt rośnie w miarę jedzenia
- etymologia:
- uwagi:
- zobacz też: Indeks:Polski - Jedzenie
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) food; (1.2) eating
- arabski: (1.1) طعام ,غذاء ,أكل ,عيش ,مأكل
- białoruski: (1.1) ежа f, харч m, корм m; (1.2) яда
- dolnołużycki: (1.1) jěza f
- duński: (1.1) mad w, spise w; (1.2) spisning w
- esperanto: (1.1,2) manĝo; (1.1) manĝaĵo
- fiński: (1.1-2) ruoka
- francuski: (1.1) nourriture, aliment; (1.2) consommation
- hawajski: (1.1) ʻai
- hebrajski: (1.1) אכל m (ochel); (1.2) אכילה f (achila)
- islandzki: (1.1) matur m (1.2) át n
- japoński: (1.1) 食べ物
- jidysz: (1.1) עסן n (esn)
- niemiecki: (1.1-2) Essen n
- norweski (bokmål): (1.1) mat
- nowogrecki: (1.1) φαγητό n
- polski język migowy:
(w zapisie )
- rosyjski: (1.1) еда f, пища f; (1.2) еда f
- slovio: (1.1) eda (еда)
- suahili: (1.1) chakula
- szwedzki: (1.1) mat w; föda w; näringsmedel n
- wilamowski: (1.1) aosa
- włoski: (1.1) cibo m; (1.2) cibo m, mangiare m
- źródła: