sein

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

zobacz też: Sein

[edytuj] sein (język niemiecki)

wymowa: IPA: /'zaɪn/ sein ^?/i (bin ^?/i: /bɪn/, bist ^?/i: /'bɪst/, ist ^?/i: /ɪst/, sind ^?/i: /'zɪnt/, seid ^?/i: /zaɪt/), war ^?/i, gewesen ^?/i: /gə've:zən/, sei ^?/i)
znaczenia:
zaimek dzierżawczy

(1.1) 3 osoba lp, m i n jego

czasownik nieprzechodni

(2.1) być

(2.2) być w jakimś wieku

czasownik posiłkowy

(3.1) …używany do tworzenia form czasu przeszłego Perfekt

(3.2) …używany do tworzenia strony biernej

odmiana: (1.1) lp liczba pojedyncza das Sein, ~s, ~, ~; lm liczba mnoga ~s, ~s, ~s, ~s; (3, 4) sein, war, (sein) gewesen: czas teraźniejszy ich bin, du bist, er/sie/es ist, wir/sie/Sie sind, ihr seid; zobacz też: kompletna koniugacja czasownika sein przykłady:

(2.1) Ich habe seine Freundin gestern getroffen. → Wczoraj spotkałem jego dziewczynę.

(3.1) Ich bin jetzt zu Hause. Ordnung muss sein. → (Ja) jestem teraz w domu. Porządek musi być.

(3.1) Er ist zwanzig (Jahre alt). → On ma dwadzieścia lat.

(3.1) Bist du nach Warschau gefahren? → Czy (ty) pojechałeś do Warszawy?

(3.2) Die Tür sind schon geschlossen. → Drzwi są już zamknięte.

ale: Die Tür werden jetzt geschlossen. → Drzwi są teraz zamykane.

składnia: (3.2) sein +liczebnik główny; (4.1) sein +Perfekt
kolokacje:
synonimy: (3.1) existieren, dasein, bestehen, sich befinden
antonimy: (2.1) ihr
wyrazy pokrewne: (3.1) dasein, mitsein
związki frazeologiczne: (2.1) alles zu seiner Zeit → wszystko w swoim czasie
etymologia:
uwagi: (3.1) część Jahre alt może być pominięta; (3.1) 1. formę sein zazwyczaj stosuje się, gdy czasownik określa ruch lub jakąś zmianę stanu. 2. czasownik w trybie Perfekt umieszcza się na końcu zdania. (3.2) sein używa się do opisu stanu; czynność w stronie biernej opisuje czasownik werden