dupa

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

dupa (język polski)


wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) wulg.  pośladki lub odbyt
(1.2) pot. , wulg.  niezaradna osoba, oferma
(1.3) wulg.  (potencjalna) partnerka seksualna
(1.4) wulg.  dziewczyna (tylko w zestawieniach: fajna, niezła, itd., ale także stara dupa – stare babsko)

wykrzyknik

(2.1) wulg. , pot.  wykrzyknienie świadczące o porażce, przegranej

odmiana: (1) lp  dup|a, ~y, ~ie, ~ę, ~ą, ~ie, ~o; lm  ~y, ~, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y; (2) nieodm. 
przykłady:

(1.1) Kazio kopnął Edzia w dupę.
(1.2) Ależ z ciebie dupa, nic nie potrafisz załatwić!
(1.3) Kazio wpadł wczoraj na imprezę z całkiem niezłą dupą.
(1.4) Niezła dupa z tej aktorki!
(2.1) Tyle się uczyłem i co?! I dupa!
(2.1) No i dupa zbita!

składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) pupa, tyłek, rzyć; cztery litery; siedzenie; (1.2) safanduła, niedojda, niedorajda, gapa; (1.3) laska, cizia
antonimy: (1.3) pasztet, smok, kaszalot
wyrazy pokrewne: (1.1, 1.3) zdrobn.  dupcia, dupeczka, dupka; czas.  dupczyć/wydupczyć, podupczyć; (1.1) zgrub.  dupsko; (1) przym.  dupiasty, dupny, dupowaty, z dupy; (1.2) rzecz.  dupek, dupoliz, gołodupiec
związki frazeologiczne: bać się o własną dupę, być do dupy (do niczego); (1.1) pocałować kogoś w dupę, mieć coś w dupie, wsadzić sobie coś w dupę, dawać dupy, potrzebny jak w dupie koszula, zawracać komuś dupę, chuj ci/mu/jej/wam/im w dupę; (1.2) dupa wołowa, rozmawiać o dupie Maryny, chronić czyjąś dupę, zabrać się do czegoś od dupy strony, trzymać się czyjejś dupy
etymologia: od starosłowiańskiego dupło (zagłębienie, dziura, strzelić z dupy, dziupla). Jak podaje Aleksander Brückner, w XIII wieku określenie dupna mogiła oznaczało pusty grób. Z czasem słowa tego zaczęto używać w znaczeniu podanym wyżej.
uwagi: (1) w tekstach, jeśli nie chce się napisać „dupa” można spotkać zapis „d...”; (1.3) wyraża zachwyt
tłumaczenia:

Źródło: „http://pl.wiktionary.org/wiki/dupa”