dupa
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
[edytuj] dupa (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) wulg. pośladki lub odbyt[1]
- (1.2) pot., wulg. niezaradna osoba, oferma[1]
- (1.3) wulg. (potencjalna) partnerka seksualna
- (1.4) wulg. dziewczyna (tylko w zestawieniach: fajna, niezła, itd., ale także stara dupa – stare babsko)
wykrzyknik
- (2.1) wulg., pot. wykrzyknienie świadczące o porażce, przegranej[1]
- odmiana:
- (1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik dupa dupy dopełniacz dupy dup celownik dupie dupom biernik dupę dupy narzędnik dupą dupami miejscownik dupie dupach wołacz dupo dupy - (2) nieodm.
- przykłady:
- (1.1) Kazio kopnął Edzia w dupę.
- (1.2) Ależ z ciebie dupa, nic nie potrafisz załatwić!
- (1.3) Kazio wpadł wczoraj na imprezę z całkiem niezłą dupą.
- (1.4) Niezła dupa z tej aktorki!
- (2.1) Tyle się uczyłem i co?! I dupa!
- (2.1) No i dupa zbita!
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) pupa, tyłek, rzyć, zadek, cztery litery, siedzenie, reg. śl. rzić
- (1.2) safanduła, niedojda, niedorajda, gapa
- (1.3-4) laska, cizia
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- (1.1,3-4) zdrobn. dupcia, dupeczka, dupka; czas. dupczyć/wydupczyć, podupczyć
- (1.1) zgrub. dupsko; rzecz. dupoliz, gołodupiec
- (1) przym. dupiasty, dupny, dupowaty
- (1.2) rzecz. dupek
- związki frazeologiczne:
- (1.1) bać się o własną dupę • być do dupy • chronić czyjąś dupę • chuj ci/mu/jej/wam/im w dupę • ciemno jak w dupie u Murzyna • dawać dupy • jak z koziej dupy trąba • mieć coś w dupie • mieć twardą dupę • obrabiać komuś dupę • pocałować kogoś w dupę • potrzebny jak w dupie koszula • rozmawiać o dupie Maryny • ruszyć dupę • siedzieć na dupie • truć komuś dupę • trząść dupą • trzymać się czyjejś dupy • wsadzić sobie coś w dupę • wziąć dupę w troki • zabrać się do czegoś od dupy strony • zalać się w trzy dupy • zalany w trzy dupy • zawracać komuś dupę
- (1.2) dupa wołowa
- (2.1) dupa jasiu • dupa blada • dupa zimna • o kant dupy potłuc
- etymologia:
- od starosłowiańskiego dupło (zagłębienie, dziura, strzelić z dupy, dziupla). Jak podaje Aleksander Brückner[2], w XIII wieku określenie dupna mogiła oznaczało pusty grób. Z czasem słowa tego zaczęto używać w znaczeniu podanym wyżej.
- uwagi:
- (1) w tekstach, jeśli nie chce się napisać „dupa” można spotkać zapis „d...”
- (1.3) wyraża prostacki zachwyt
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) ass amer., arse bryt., butt, asshole
- arabski: (1.1) egip. arab. طيز, lewant. arab. طيز
- bułgarski: (1.1) гъз m, задник m
- chorwacki: (1.1) dupe n
- czeski: (1.1) prdel f, (1.3-4) buchta f, roštěnka f
- duński: (1.1,2) røv w; (1.3) fisse w
- francuski: (1.1) cul m
- hiszpański: (1.1) culo
- holenderski: (1.1) kont
- interlingua: (1.1) culo
- jidysz: (1.1) תּחות (toches)
- łaciński: (1.1) culus, podex
- macedoński: (1.1) газ m
- niemiecki: (1.1) Arsch m
- norweski (bokmål): (1.1) ræv m/f
- nowogrecki: (1.1) κώλος m
- portugalski: (1.1) bunda f
- rosyjski: (1.1-2) жопа f
- szwedzki: (1.1) stjärt w
- źródła:
- ↑ 1,0 1,1 1,2 Maciej Czeszewski, Słownik polszczyzny potocznej, s. 81, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14631-1, ISBN 978-83-01-14631-3.
- ↑ hasło dupło w: Aleksander Brückner, Słownik etymologiczny języka polskiego, s. 104, Kraków, Krakowska Spółka Wydawnicza, 1927.
[edytuj] dupa (język dolnołużycki)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) chrzcielnica
- (1.2) zagłębienie, dziura
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- źródła:
