odbyt
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
[edytuj] odbyt (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik odbyt odbyty dopełniacz odbytu odbytów celownik odbytowi odbytom biernik odbyt odbyty narzędnik odbytem odbytami miejscownik odbycie odbytach wołacz odbycie odbyty
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. odbytowy, odbytniczy
- rzecz. odbytnica
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- tłumaczenia:
- afrykanerski: (1.1) aars, anus
- angielski: (1.1) anus
- arabski: (1.1) شرج
- duński: (1.1) anus w, endetarmsåbning w
- francuski: (1.1) anus m
- hiszpański: (1.1) ano m
- islandzki: (1.1) endaþarmsop n
- niemiecki: (1.1) After m, Anus m
- nowogrecki: (1.1) πρωκτός m
- szwedzki: (1.1) analöppning w, anus w
- ukraiński: (1.1) анус m
- węgierski: (1.1) végbélnyílás
- włoski: (1.1) ano m
- źródła:
[edytuj] odbyt (język czeski)
- wymowa:
- wymowa
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny
- (1.1) zbyt
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
