beczka
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] beczka (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) cylindryczne naczynie, tradycyjnie wykonywane z klepek drewnianych, spiętych metalowymi obręczami; zob. też beczka (naczynie) w Wikipedii
- (1.2) lotn. rodzaj akrobacji powietrznej; zob. też beczka (lotnictwo) w Wikipedii
- (1.3) gwara motoryzacyjna Mercedes, model W123
- (1.4) mat. bryła obrotowa o kształcie przypominającym beczkę (1.1); zob. też beczka (bryła geometryczna) w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik beczka beczki dopełniacz beczki beczek celownik beczce beczkom biernik beczkę beczki narzędnik beczką beczkami miejscownik beczce beczkach wołacz beczko beczki
- przykłady:
- (1.1) Jestem producentem beczek dębowych.
- (1.2) Na pokazach lotniczych pilot zaprezentował beczkę.
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- beczka śmiechu • z innej beczki • beczka bez dna • jak śledzie w beczce
- etymologia:
- starobawarskie *butša/*butše[1]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) barrel
- chorwacki: (1.1) bačva f
- czeski: (1.1) sud m
- dolnołużycki: (1.1) sud m
- duński: (1.1) tønde w
- francuski: (1.1) tonneau m; (1.2) tonneau m
- górnołużycki: (1.1) sud m
- hiszpański: (1.1) tonel m, barril m, barrica f; (1.2) tonel m
- jidysz: (1.1) פֿאַס f (fas)
- niemiecki: (1.1) Fass n; (1.2) Rolle f
- nowogrecki: (1.1) βαρέλι n
- rosyjski: (1.1) бочка f; (1.2) бочка f
- słowacki: (1.1) sud
- szwedzki: (1.1) tunna w
- węgierski: (1.1) hordó
- wilamowski: (1.1) byt, küf f
- źródła:
- ↑ Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie, red. Marek Łaziński, s. 32, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008. ISBN 978-83-01-15588-9.
