beczka

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

beczka (język polski)[edytuj]

beczki (1.1)
beczka (1.2)
beczka (1.3)
wymowa:
IPA[ˈbɛʧ̑ka], AS[bečka] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cylindryczne naczynie, tradycyjnie wykonywane z klepek drewnianych, spiętych metalowymi obręczami; zob.  też beczka (naczynie) w Wikipedii
(1.2) lotn.  rodzaj akrobacji powietrznej; zob.  też beczka (lotnictwo) w Wikipedii
(1.3) środ. , mot.  samochód mercedes model W123
(1.4) mat.  bryła obrotowa o kształcie przypominającym beczkę (1.1); zob.  też beczka (bryła geometryczna) w Wikipedii
odmiana:
(1.1-4)
przykłady:
(1.1) Jestem producentem beczek dębowych.
(1.2) Na pokazach lotniczych pilot zaprezentował beczkę.
składnia:
kolokacje:
(1.1) dębowa / drewniana / metalowa beczka
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  beczkowatość f 
zdrobn.  beczułka f 
czas.  beczkować
przym.  beczkowy, beczkowaty
związki frazeologiczne:
beczka bez dnabeczka Danaidbeczka Diogenesabeczka śmiechugruby jak beczkajak śledzie w beczcez innej beczki
etymologia:
(1.1) starobawarski  *butša / starobawarski  *butše[1]
(1.2-4) od (1.1)
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Slang motoryzacyjny
tłumaczenia:
źródła:
  1. Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie, red. Marek Łaziński, s. 32, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008, ISBN 978-83-01-15588-9.