nadchodzić

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

[edytuj] nadchodzić (język polski)

wymowa:
wymowa ?/i, IPA[natˈxɔʥ̑iʨ̑], AS[natχoʒ́ić], zjawiska fonetyczne: zmięk. utr. dźw. 
znaczenia:

czasownik nieprzechodni niedokonany

(1.1) przybywać do określonego miejsca idąc
(1.2) o zjawiskach atmosferycznych zbliżać się, nadciągać
(1.3) o stanach fizjologicznych następować
(1.4) o zdarzeniach, porach zbliżać się, nastawać, następować
(1.5) o przesyłkach, listach zostawać dostarczonym do adresata
odmiana:
(1.1-5) koniugacja VIa
przykłady:
(1.2) Nadchodzi burza. Lepiej wracajmy do domu.
(1.3) Śmierć nadchodzi zawsze za szybko.
(1.4) Nadchodziła już 12 (= dwunasta), gdy ciągle czekał na pociąg.
(1.5) Listy świąteczne należy wysyłać odpowiednio wcześniej, gdyż wysłane dzień przed świętem nadchodzą za późno.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  nadejście, nadchodzenie
czas.  nadejść dk. 
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Współpraca
Narzędzia
W innych językach