blow

blow (język angielski)

wymowa:

bryt. brytyjski angielski IPA: /bləʊ/, SAMPA: /"bl@U/

amer. amerykański angielski IPA: /bloʊ/, SAMPA: /'bloU/

wymowa amerykańska

znaczenia:

czasownik

(1.1) wiać

(1.2) eksplodować

(1.3) dmuchać

(1.4) wulg. wulgarnie obciągać

rzeczownik

(2.1) cios

odmiana:

(1) blow, blew, blown; he blows; be blowing

(2.1) lm liczba mnoga blows

przykłady:

(1.1) When the wind blows, the cradle will rock. → Gdy powieje wiatr, kolebka się zakołysze.

(2.1) The blow took him on the chin. → Cios uderzył go w szczękę.

składnia:

kolokacje:

(1.2) blow up

(1.3) blow away

(1.4) blow job

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik blower

czas. czasownik blow away, blow down, blow off, blow out, blow over, blow up

związki frazeologiczne:

blow sth out of proportion

etymologia:

(1) st.ang. staroangielski blawan

uwagi:

zobacz też: Aneks:Język angielski - Czasowniki nieregularne

źródła: