horyzont
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] horyzont (język polski)
wymowa: IPA: /xɔ'rɨzont/
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) koło, powstałe z przecięcia sfery niebieskiej na dwie części, i wyznaczające granicę pomiędzy przestrzenią widoczną dla obserwacji i zasłoniętą przez Ziemię; zob. też horyzont w Wikipedii
- (1.2) przen. zakres, zasięg (wiedzy, zainteresowań, myśli)
- (1.3) przen. otoczenie, środowisko czegoś lub czyjeś
- (1.4) w lm: przen. możliwości, perspektywy, plany na przyszłość
- (1.5) teatr. ściana, materiał stanowiący tył sceny służący do dawania wrażenia głębi
- (1.6) odległość w czasie na jaką prognozowane jest jakieś zjawisko
odmiana: lm horyzonty przykłady:
- (1.1) Kapitanie! Na horyzoncie widać ląd!
- (1.2) Nauka języków obcych poszerza horyzonty.
- (1.2) Horyzont jego zainteresowań był bardzo szeroki.
- (1.4) Otworzyły się przede mną nowe horyzonty!
- (1.6) Sensowne prognozy meteorologiczne mogą mieć horyzont maksymalnie tygodnia.
składnia:
kolokacje: (1.1) na horyzoncie, ~ astronomiczny, horyzont niebieski, horyzont prawdziwy, horyzont topograficzny, sztuczny horyzont; (1.2) mieć szerokie ~y
synonimy: (1.1) widnokrąg
antonimy:
wyrazy pokrewne: przym. horyzontalny, przysł. horyzontalnie; rzecz. horyzontalność
związki frazeologiczne:
etymologia: z greckiego
uwagi: tłumaczenia:
