horyzont
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] horyzont (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) koło, powstałe z przecięcia sfery niebieskiej na dwie części, i wyznaczające granicę pomiędzy przestrzenią widoczną dla obserwacji i zasłoniętą przez Ziemię; zob. też horyzont w Wikipedii
- (1.2) przen. zakres, zasięg (wiedzy, zainteresowań, myśli)
- (1.3) przen. otoczenie, środowisko czegoś lub czyjeś
- (1.4) zwykle w lm: przen. możliwości, perspektywy, plany na przyszłość
- (1.5) teatr. ściana, materiał stanowiący tył sceny służący do dawania wrażenia głębi
- (1.6) odległość w czasie na jaką prognozowane jest jakieś zjawisko
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik horyzont dopełniacz horyzontu celownik horyzoncie biernik horyzont narzędnik horyzontem miejscownik horyzoncie wołacz horyzoncie - (1.2-6)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik horyzont horyzonty dopełniacz horyzontu horyzontów celownik horyzoncie horyzontom biernik horyzont horyzonty narzędnik horyzontem horyzontami miejscownik horyzoncie horyzontach wołacz horyzoncie horyzonty
- przykłady:
- (1.1) Kapitanie! Na horyzoncie widać ląd!
- (1.2) Nauka języków obcych poszerza horyzonty.
- (1.2) Horyzont jego zainteresowań był bardzo szeroki.
- (1.4) Otworzyły się przede mną nowe horyzonty!
- (1.6) Sensowne prognozy meteorologiczne mogą mieć horyzont maksymalnie tygodnia.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) na horyzoncie, ~ astronomiczny, horyzont niebieski, horyzont prawdziwy, horyzont topograficzny, sztuczny horyzont
- (1.2) mieć szerokie ~y
- synonimy:
- (1.1) widnokrąg
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. horyzontalny
- przysł. horyzontalnie
- rzecz. horyzontalność
- związki frazeologiczne:
- horyzont zdarzeń
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) horizon
- arabski: (1.1) أفق, خط الأفق
- chorwacki: (1.1) obzor, horizont
- esperanto: (1.1) orizonto
- francuski: (1.1) horizon
- hiszpański: (1.1) horizonte
- japoński: (1.1) 水平線 (すいへいせん)
- litewski: (1.1) horizontas
- nowogrecki: (1.1) ορίζοντας m
- perski: (1.1) افق
- portugalski: (1.1) horizonte
- serbski: (1.1) хоризонт
- szwedzki: (1.1,4) horisont w
- węgierski: (1.1) látóhatár
- włoski: (1.1) orizzonte
- źródła:
- ↑ Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.