bydło

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Spis treści

[edytuj] bydło (język polski)

bydło (1.1)
wymowa:
IPA[ˈbɨdwɔ], AS[bydu̯o] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) ogólne określenie zwierząt hodowlanych wywodzących się od tura lub innych dzikich przedstawicieli rodziny krętorogich; zob.  też bydło w Wikipedii
(1.2) w polskiej systematyce biologicznej: udomowieni potomkowie tura
(1.3) przen. , obraź.  określenie ludzi zachowujących się w sposób przywodzący na myśl zachowanie stada bydła (1.1)
odmiana:
(1)
przykłady:
(1.1) Te ubogie pola z trudem żywiły niewielkie stadko bydła.
(1.2) Bydło domowe wywodzi się od tura Bos taurus.
(1.3) To bydło, nie ludzieTłocząc się przy wejściu, o mało nie stratowali się nawzajem
składnia:
kolokacje:
(1.1) bydło mleczne/hodowlane/opasowe/rzeźne/zarodowe
synonimy:
(1.1) rogacizna, krowy
(1.2) bydło domowe
(1.3) tłuszcza, tłum, dzicz
antonimy:
wyrazy pokrewne:
(1.1) przym.  bydlęcy; rzecz.  bydełko
(1.3) rzecz.  bydlak
związki frazeologiczne:
robić bydło
etymologia:
od być (bytować; starop. bydlić ) analogicznie jak stadło od stać (trwać); słowo prasłowiańskie
uwagi:
(1.1) samiec bydła: byk, samica bydła: krowa
tłumaczenia:
źródła:

[edytuj] bydło (język dolnołużycki)

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) mieszkanie
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
czas.  bydliś
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

[edytuj] bydło (język górnołużycki)

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) mieszkanie
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
czas.  bydlić
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Współpraca
Narzędzia
W innych językach