bydło
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
[edytuj] bydło (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) ogólne określenie zwierząt hodowlanych wywodzących się od tura lub innych dzikich przedstawicieli rodziny krętorogich; zob. też bydło w Wikipedii
- (1.2) w polskiej systematyce biologicznej: udomowieni potomkowie tura
- (1.3) przen., obraź. określenie ludzi zachowujących się w sposób przywodzący na myśl zachowanie stada bydła (1.1)
- odmiana:
- (1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik bydło dopełniacz bydła celownik bydłu biernik bydło narzędnik bydłem miejscownik bydle wołacz bydło
- przykłady:
- (1.1) Te ubogie pola z trudem żywiły niewielkie stadko bydła.
- (1.2) Bydło domowe wywodzi się od tura Bos taurus.
- (1.3) To bydło, nie ludzie… Tłocząc się przy wejściu, o mało nie stratowali się nawzajem…
- składnia:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- robić bydło
- etymologia:
- od być (bytować; starop. bydlić ) analogicznie jak stadło od stać (trwać); słowo prasłowiańskie
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) cattle; (1.2) domestic cattle
- duński: (1.1) kvæg n; (1.2) kvæg n
- fenicki: (1.1) 𐤁𐤒𐤓
- francuski: (1.1-2) bétail m, bestiaux m lm; (1.3) racaille f, foule f
- hiszpański: (1.1) ganado m; (1.3) ganado m, chusma f
- jidysz: (1.1) פֿיך n (fich)
- łaciński: (1.1) taurus; (1.2) taurus
- niemiecki: (1.1) Vieh n
- nowogrecki: (1.1) γελάδια n; (1.3) όχλος m, αλητεία f, πλέμπα f
- pendżabski: ਚੌਪਾਇਆ, ਪਸ਼ੂ
- portugalski: (1.1) gado m
- rosyjski: (1.1) скот m; (1.2) скот m
- ukraiński: (1.1) худоба f; (1.2) худоба f
- źródła:
[edytuj] bydło (język dolnołużycki)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) mieszkanie
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
[edytuj] bydło (język górnołużycki)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) mieszkanie
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła: