bydło

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] bydło (język polski)


wymowa: IPA: [ˈbɨdwɔ], AS: [bydu̯o]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) ogólne określenie zwierząt hodowlanych wywodzących się od tura lub innych dzikich przedstawicieli rodziny krętorogich; zob.  też bydło w Wikipedii
(1.2) w polskiej systematyce biologicznej: udomowieni potomkowie tura
(1.3) obraź.  określenie ludzi zachowujących się w sposób przywodzący na myśl zachowanie stada bydła (1.1)

odmiana: (1) lp  byd|ło, ~ła, ~łu, ~le, ~łem, ~le, ~ło; blm  przykłady:

(1.1) Te ubogie pola z trudem żywiły niewielkie stadko bydła.
(1.2) Bydło domowe wywodzi się od tura Bos taurus.
(1.3) To bydło, nie ludzie... Tłocząc się przy wejściu, o mało nie stratowali się nawzajem...

składnia:
kolokacje: (1.1) bydło mleczne/hodowlane/opasowe/rzeźne/zarodowe
synonimy: (1.1) rogacizna, krowy; (1.2) bydło domowe; (1.3) tłuszcza, tłum, dzicz
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.1) przym.  bydlęcy; rzecz.  bydełko; (1.3) rzecz.  bydlak
związki frazeologiczne: robić bydło
etymologia: od być (bytować; starop. bydlić ) analogicznie jak stadło od stać (trwać); słowo prasłowiańskie
uwagi: (1.1) samiec bydła: byk, samica bydła: krowa tłumaczenia:

[edytuj] bydło (język dolnołużycki)


wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) mieszkanie

odmiana: przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: czas.  bydliś
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:

[edytuj] bydło (język górnołużycki)


wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) mieszkanie

odmiana: przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: czas.  bydlić
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: