trud
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
[edytuj] trud (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik trud trudy dopełniacz trudu trudów celownik trudowi trudom biernik trud trudy narzędnik trudem trudami miejscownik trudzie trudach wołacz trudzie trudy
- przykłady:
- (1.1) Postanowił nie żałować trudu i doprowadzić sprawę do końca.
- składnia:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. trudność
- czas. trudnić się, trudnić się, utrudniać
- przym. trudny
- przysł. trudno
- wykrz. trudno
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) toil
- arabski: (1.1) جهد ,نزاع
- interlingua: (1.1) arduitate
- kazachski: (1.1) еңбек
- rosyjski: (1.1) труд
- wilamowski: (1.1) mii
- źródła:
[edytuj] trud (esperanto (morfem))
- wymowa:
- znaczenia:
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
