żywić

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] żywić (język polski)

wymowa: wymowa ^?/i
znaczenia:
czasownik przechodni

(1.1) karmić, dawać jeść, utrzymywać kogoś

(1.2) odczuwać coś, czuć coś

czasownik zwrotny

(2.1) ~ się → ~ samego siebie, jeść coś, odżywiać się

odmiana: (1.1-2) żyw|ić, koniugacja VIa przykłady:

(2.1) Wegetarianie żywią się tylko roślinami.

składnia:
kolokacje: (1.2) ~ obawę/podejrzenia/urazę
synonimy: (2.1) jeść, żreć
antonimy: (2.1) głodować
wyrazy pokrewne: rzecz. rzeczownik (1.1) żywiciel m rodzaj męski, (1.1) (2.1) żywność f rodzaj żeński, pożywienie n rodzaj nijaki
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

(2.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle → jeść

• francuski: (2.1) se nourrir, s'alimenter
• grecki: (1.1) τροφοδοτώ, τρέφω; (1.2) τρέφω, συντηρώ; (2.1) τρέφομαι, συντηρούμαι
• hiszpański: (1.1) alimentar, nutrir, mantener, criar; (1.2) abrigar, alimentar; (2.1) alimentarse
• niemiecki: (1.1) ernähren, (1.2) hegen (2.1) ernähren (sich)
• rosyjski: (2.1) питаться
• szwedzki: (1.1) mata, föda