systematyka
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] systematyka (język polski)
wymowa: IPA: [sɨstɛˈmatɨka]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) dziedzina/poddziedzina jakiejś nauki zajmująca się klasyfikowaniem jej przedmiotów i pojęć
- (1.2) układ (system) przedmiotów lub pojęć danej nauki
odmiana: lp systematyk|a, ~i, systematyce, ~ę, ~ą, systematyce, ~o, lm ~i, ~, ~om, ~i, ~ami, ~ach, ~i przykłady:
- (1.1)
składnia:
kolokacje: ~ organizmów, ~ języków, ~ związków chemicznych
synonimy: (1.1-2) taksonomia
antonimy:
wyrazy pokrewne: zob. → system
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1-2) systematics
- francuski: (1.1) systématique f
- niemiecki: (1.1) Systematik f
- włoski: (1.1) sistematica f