buda
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
zobacz też: Buda
[edytuj] buda (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) pomieszczenie na sprzęt, narzędzia
- (1.2) zaniedbany budynek
- (1.3) stoisko na jarmarku
- (1.4) schronienie dla psa
- (1.5) środ. szkoła
- (1.6) szoferka, kabina pasażerska w samochodzie
- (1.7) pot. samochód policyjny
- (1.8) sport. pot. bramka (słupki z siatką)
- (1.9) przest. miejsce pracy
odmiana: (1.1-7) lp bud|a, ~y, ~zie, ~ę, ~ą, ~zie, ~o; lm ~y, ~, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y przykłady:
składnia: (1.1) ~ na +B.; (1.4) ~ dla +D.
kolokacje:
synonimy: (1.5) gamaja
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. budka, polibuda
związki frazeologiczne:
etymologia: śwn. büde lub buode (szałas, chata)[1]
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1) shed; (1.2) ramshackle house; (1.3) stall; (1.4) UK kennel, US doghouse; (1.6) UK (folding) hood, US (folding) top; (1.7) UK Black Maria, US paddy wagon
- czeski: (1.?) bouda
- esperanto: (1.1-3?) budo; (1.4) hundujo
- interlingua: (1.4) canil
- islandzki: (1.4) hundakofi
- japoński: (1.4) 犬小屋 (いぬごや, inugoya)
- jidysz: (1.4) בודע
- niemiecki: (1.1-3?) Bude f; (1.4) Hütte f, Hundehütte f; (1.5) Penne f; (1.6) Verdeck n, Wagenverdeck n
- rosyjski: (1.1-3?) бу́дка; (1.4) конура́
- wilamowski: büd
źródła:
- ↑ Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie, red. Marek Łaziński, s. 40, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008. ISBN 978-83-01-15588-9.