uzależnienie
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] uzależnienie (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌuzalɛʒʲˈɲɛ̇̃ɲɛ], AS: [uzaležʹńė̃ńe], zjawiska fonetyczne: zmięk.• podw. art.• nazal.• -ni…• akc. pob.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) chroniczna potrzeba dostarczania określonych, na ogół szkodliwych bodźców do organizmu człowieka, zwykle sprzeczna z jego wolą i intelektem
- (1.2) rzecz. odczas. od uzależnić
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik uzależnienie uzależnienia dopełniacz uzależnienia uzależnień celownik uzależnieniu uzależnieniom biernik uzależnienie uzależnienia narzędnik uzależnieniem uzależnieniami miejscownik uzależnieniu uzależnieniach wołacz uzależnienie uzależnienia - (1.2)
przypadek liczba pojedyncza mianownik uzależnienie dopełniacz uzależnienia celownik uzależnieniu biernik uzależnienie narzędnik uzależnieniem miejscownik uzależnieniu wołacz uzależnienie
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) nałóg
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. uzależnić dk., uzależniać ndk.
- rzecz. uzależnianie dk. n
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) addiction
- arabski: (1.1) إدمان, تولع, معاقرة
- bośniacki: (1.1) odanost, predanost, sklonost
- bułgarski: (1.1) зависимост, пристрастеност
- duński: (1.1) afhængighed w
- estoński: (1.1) sõltuvus
- francuski: (1.1) dépendance
- niemiecki: (1.1) Sucht f
- perski: (1.1) اعتیاد
- polski język migowy:
(w zapisie )
- rosyjski: (1.1) зависимость
- szwedzki: (1.1) beroende n
- węgierski: (1.1) függőség
- źródła:
