więzienie
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] więzienie (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) miejsce, w którym odbywa się karę pozbawienia wolności
- (1.2) kara pozbawienia wolności
- (1.3) rzecz. odczas. zob. → więzić
odmiana: przykłady:
składnia:
kolokacje: (1.1) siedzieć w ~niu
synonimy: (1.1) zakład karny, pot. ciupa, kić, mamro, kibel, pierdel, pudło, koza, ul, reg. pozn. buchta
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. więzień, więziennictwo; przym. więzienny; czas. więzić, uwięzić
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1) prison
- arabski: (1.1) سجن
- bośniacki: (1.1) zatvor
- czeski: (1.1) věznice
- duński: (1.1) fængsel n
- esperanto: (1.1) malliberejo, prizono
- francuski: (1.1) prison, pénitencier
- interlingua: (1.1) prision
- islandzki: (1.1) fangelsi n
- kataloński: (1.1) presó
- litewski: (1.1) kalėjimas
- niemiecki: (1.1) Gefängnis n
- norweski (bokmål): (1.1) fengsel n
- portugalski: (1.1) prisão, cadeia, cárcere
- rosyjski: (1.1) тюрьма f
- slovio: (1.1) zaklucxilna/заклучилна
- słowacki: (1.1) väzenie n
- sycylijski: (1.1) carciareri
- szwedzki: (1.1) anstalt w, fängelse n
- turecki: (1.1) cezaevi, hapishane
- węgierski: (1.1) börtön
- włoski: (1.1) prigione, carcere, penitenziario
