piętro
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] piętro (język polski)
wymowa: posłuchaj
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) nadziemna kondygnacja budynku
odmiana: (1.1) lp pięt|ro, ~ra, ~ru, ~ro, ~rem, ~rze, ~ro!; lm ~ra, ~er, ~rom, ~ra, ~rami, ~rach, ~ra!
przykłady:
- (1.1) Samobójca wyskoczył z dziesiątego piętra.
składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) kondygnacja
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.1) czas. piętrzyć się
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
- angielski: (1.1) floor, storey, story (US), level
- bośniacki: (1.1) sprat m
- chorwacki: (1.1) kat m
- czeski: (1.1) patro, podlaží n
- duński: (1.1) etage w, sal w
- esperanto: (1.1) etaĝo
- fiński: (1.1) kerros
- francuski: (1.1) étage m
- grecki: (1.1) όροφος m
- hiszpański: (1.1) piso m, planta f
- holenderski: (1.1) etage, verdieping
- islandzki: (1.1) hæð f
- niemiecki: (1.1) Etage f, Geschoss n, Geschoß n (Austria), Stockwerk n, Stock m
- rosyjski: (1.1) этаж (etáž) m
- szwedzki: (1.1) våning w
- słoweński: (1.1) nadstropje n
- szwedzki: (1.1) väning w
- ukraiński: (1.1) поверх m
- włoski: (1.1) piano m
- węgierski: (1.1) emelet
