piętro
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
piętro (język polski) [edytuj]
- wymowa:
- wymowa, IPA: [ˈpʲjɛ̃ntrɔ], AS: [pʹi ̯ẽntro], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• asynch. ę • i → j
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) nadziemna kondygnacja budynku
- (1.2) geol. jednostka chronostratygraficzna dziejów Ziemi, część oddziału; zob. też piętro (geologia) w Wikipedii
- (1.3) bot. zob.: piętro roślinne
- (1.4) górn. część złoża przygotowana do jednoczesnego wybierania (przy pionowym podziale poziomu kopalni)[1]
- (1.5) leśn. korony grupy drzew znajdujące się na tej samej wysokości
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik piętro piętra dopełniacz piętra pięter celownik piętru piętrom biernik piętro piętra narzędnik piętrem piętrami miejscownik piętrze piętrach wołacz piętro piętra
- przykłady:
- (1.1) Samobójca wyskoczył z dziesiątego piętra.
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) kondygnacja
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. piętrówka f, piętrus m
- przym. piętrowy
- przysł. piętrowo
- czas. piętrzyć (się)
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) floor, storey, story (amer.), level
- arabski: (1.1) طابق, دور
- baskijski: (1.1) solairu, estai; (1.2) estai
- bośniacki: (1.1) sprat m
- chorwacki: (1.1) kat m
- czeski: (1.1) patro, podlaží n
- duński: (1.1) etage w, sal w
- esperanto: (1.1) etaĝo
- fiński: (1.1) kerros
- francuski: (1.1) étage m
- hiszpański: (1.1) piso m, planta f
- holenderski: (1.1) etage, verdieping
- islandzki: (1.1) hæð f
- niemiecki: (1.1) Etage f, Geschoss n, Geschoß n (Austria), Stockwerk n, Stock m
- nowogrecki: (1.1) όροφος m
- rosyjski: (1.1) этаж (etáž) m
- słoweński: (1.1) nadstropje n
- szwedzki: (1.1) våning w
- ukraiński: (1.1) поверх m
- węgierski: (1.1) emelet
- włoski: (1.1) piano m
- źródła:
- ↑ Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
