piętro

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] piętro (język polski)


wymowa: posłuchaj
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) nadziemna kondygnacja budynku

odmiana: (1.1) lp  pięt|ro, ~ra, ~ru, ~ro, ~rem, ~rze, ~ro!; lm  ~ra, ~er, ~rom, ~ra, ~rami, ~rach, ~ra!
przykłady:

(1.1) Samobójca wyskoczył z dziesiątego piętra.

składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) kondygnacja
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.1) czas.  piętrzyć się
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:

W innych językach