piętro

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj
Podobna pisownia Podobna pisownia: Pietro

piętro (język polski)[edytuj]

schody prowadzące na piętro (1.1)
piętra (1.1)
wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ˈpʲjɛ̃ntrɔ], AS[pʹi ̯ntro], zjawiska fonetyczne: zmięk. nazal. asynch. ę  i → j  
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) nadziemna kondygnacja budynku
(1.2) geol.  jednostka chronostratygraficzna dziejów Ziemi, część oddziału; zob.  też piętro (geologia) w Wikipedii
(1.3) bot.  zob. : piętro roślinne
(1.4) górn.  część złoża przygotowana do jednoczesnego wybierania (przy pionowym podziale poziomu kopalni)[1]
(1.5) leśn.  korony grupy drzew znajdujące się na tej samej wysokości
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Samobójca wyskoczył z dziesiątego piętra.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) kondygnacja
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  piętrówka f , piętrus m 
zdrobn.  pięterko
przym.  piętrowy
przysł.  piętrowo
czas.  piętrzyć (się)
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.