płot
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
[edytuj] płot (język polski)
drewniany płot (1.1)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) ogrodzenie domu lub gospodarstwa; zob. też płot w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik płot płoty dopełniacz płotu[uwagi 1] płotów celownik płotowi płotom biernik płot płoty narzędnik płotem płotami miejscownik płocie płotach wołacz płocie płoty
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) parkan, ogrodzenie
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- samotny jak kołek w płocie • trafić jak kulą w płot • czepiać się jak pijany płotu
- przysłowia słowo się rzekło, kobyłka u płota/płotu • pierwsze koty za płoty • płot trzy lata, kot trzy płoty, koń trzy koty
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) fence
- czeski: (1.1) plot m
- dolnołużycki: (1.1) płot m
- estoński: (1.1) tara
- górnołużycki: (1.1) płót m
- hawajski: (1.1) pā
- łotewski: (1.1) žogs m
- niemiecki: (1.1) Zaun m
- szwedzki: (1.1) staket n, stängsel n
- źródła:
[edytuj] płot (język dolnołużycki)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) płot
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła: