dziób

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] dziób (język polski)

dziób (1.1) łabędzia
dziób (1.3) klarnetu
dziób (1.4)
dziób (1.5)


wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) zool.  rogowe zakończenie głowy u ptaków oraz niektórych innych zwierząt służące najczęściej do chwytania pokarmów; zob.  też dziób w Wikipedii
(1.2) pot.  twarz
(1.3) muz.  rodzaj ustnika; zob.  też dziób w Wikipedii
(1.4) przednia część kadłuba statku; zob.  też dziób w Wikipedii
(1.5) przednia część kadłuba samolotu; zob.  też dziób samolotu w Wikipedii
(1.6) zwykle w lm  ślad na skórze po przebytej ospie

czasownik

(2.1) rozk.  zob.  → dziobać

odmiana: (1.1-2) lp  dzi|ób, ~oba/~óba, ~obowi, ~obem, ~obie, ~obie; lm  ~oby, ~obów, ~obom, ~oby, ~obami, ~obach, ~oby; (1.4-5) lp  dzi|ób, ~obu/~oba, ~obowi, ~obem, ~obie, ~obie; lm  ~oby, ~obów, ~obom, ~oby, ~obami, ~obach, ~oby przykłady:

(1.1) Otwarł bocian dziób z klekotem... (M. Konopnicka: O Janku Wędrowniczku)
(1.4) Dziób okrętu, w którym oboje byli umieszczeni, wzlatywał w górę, a potem spadał jak szalony. (H. Sienkiewicz: Za chlebem)
(1.6) - A nie będzie dziobów na polikach?
– Nie zdrapuj, to przejdzie ci bez znaku, jak Nastusi. (W. Reymont: Chłopi)

składnia:
kolokacje: (1.2) zamknąć ~
synonimy: (1.2) twarz; (1.5) nos
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz.  dziobak, dziobek, dzióbak, dzióbek, dziobnik, dziobacz, dziobiec, dzióbica, dziobanie, dziobnięcie, dziobnica, dziobówka, dzioborożec, brzytwodziób, butodziób, grubodziób, krzyżodziób, szablodziób, trzewikodziób, żółtodziób; przym.  dziobowy, dziobaty, dzióbaty; czas.  dziobać, dzióbać, dziobnąć, dzióbnąć
związki frazeologiczne: dostać w dziób, kłapać dziobem
etymologia:
uwagi: zobacz też: Indeks:Polski - Zwierzęta, Indeks:Polski - Instrumenty muzyczne tłumaczenia:

Źródło „http://pl.wiktionary.org/wiki/dzi%C3%B3b”
W innych językach