pysk

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Spis treści

[edytuj] pysk (język polski)

pysk (1.1)
wymowa:
wymowa ?/i, IPA[pɨsk], AS[pysk]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) zool.  przednia część głowy zwierzęcia, część trzewioczaszki
(1.2) przen. , pot. , pejor. , grub.  o twarzy człowieka (policzkach, wargach itp.)
odmiana:
(1)
przykłady:
(1.1) Mój pies ma sympatyczny, kudłaty pysk.
(1.1) Rybackie czółna stały już na piasku wybrzeża; w przerzedzającej się mgle deszczowej widać było rybaków spokojnym krokiem wchodzących na górę; za jednym z nich, najbarczystszym i na burzę najobojętniejszym, ciągnął się ze spuszczonym ku ziemi pyskiem i ogonem czarny, zmokły pies.[1]
(1.2) Adamowi coś zostało na pysku po śniadaniu.
(1.2) Dajcie mi gęby, dajcie pyska, niechaj swojego swój uściska.[2]
składnia:
kolokacje:
(1.2) zamknąć / przymknąć pysk
synonimy:
(1.1) morda, oblicze
(1.2) twarz, facjata; pejor.  morda, gęba, jadaczka
antonimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  pyskówka f , pyskowanie n , pyszczak m 
zdrobn.  pyszczek m 
czas.  pyskować, pyszczyć
przym.  pyskaty
związki frazeologiczne:
ciemno, choć w pysk dajdać pyskabyć o suchym pyskupadać na pyskwylecieć na zbity pyskzatkać komuś pyskdać komuś w pyskmocny w pyskustulić pyskniewyparzony pysk
etymologia:
uwagi:
zobacz też: Indeks:Polski - Zwierzęta
tłumaczenia:
źródła:
  1. Eliza Orzeszkowa: Nad Niemnem, tom 2, rozdział 4
  2. Stanisław Wyspiański: Wyzwolenie, akt I

[edytuj] pysk (język czeski)

wymowa:
wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny

(1.1) warga
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Współpraca
Narzędzia
W innych językach