ruchać

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

ruchać (język polski)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany

(1.1) pot.  uprawiać seks (z kimś)
(1.2) pot.  oszukiwać
(1.3) starop.  ruszać[1]

czasownik zwrotny ruchać się

(2.1) pot.  uprawiać seks (ze sobą nawzajem)
(2.2) starop.  ruszać się
odmiana:
(1.1-3)
(2.1-2)
przykłady:
(1.3) Przez wywarte okna i drzwi widne były głowy wkrąg zebrane i gęby ruchające.[2]
(1.3) Gospodyni idą! – zawołała dziewka, ruchając mocno koziełkiem w kierzance, jaże śmietana wypryskiwała wokoło.[3]
(2.2) Wójt jeno ostał, kowal i tych kilku staruchów ledwie się ruchających [...].[4]
składnia:
(1.1) ruchać + B. 
(1.2) ruchać + B. 
(2.1) ruchać się z + N. 
kolokacje:
synonimy:
(1.1) kochać się, kopulować, uprawiać seks, wulg.  bzykać, chędożyć, posuwać, pieprzyć, pierdolić
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  rzad.  daw.  ruchacz[1], daw.  ruchadło[5], daw.  ruchak[5], daw.  ruchała[5], daw.  ruchałeczka[5], ruchanie, ruchane[5], ruchawica, ruchawka, ruchawość, daw.  rzad.  ruchość[5], ruchliwość, starop.  ruchno[5], ruchnięcie, rzad.  daw.  ruchodawca[5], ruchomość, daw.  ruchomostka[6], starop.  ruchomostwo[6], daw.  rzad.  ruchonosz[6], daw.  rzad.  ruchość[6], ruchliwość, ruch
przym.  ruchający, ruchawy, ruchliwy, daw.  ruchodawczy[6], ruchomy, ruchowy, daw.  ruchozmienny[6]
przysł.  ruchawo[5], ruchliwie, ruchomo, ruchomie[6]
czas.  ruchnąć dk. 
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 hasło Ruchać w: Słownik języka polskiego, red. Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki, t. V, s. 761, Warszawa 1900–1927.
  2. Władysław Reymont, Chłopi, t. III Wiosna, rozdział VI.
  3. Władysław Reymont, Chłopi, t. III Wiosna, rozdział VIII.
  4. Władysław Reymont, Chłopi, t. III Wiosna, rozdział I.
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 5,4 5,5 5,6 5,7 5,8 hasło Ruchać w: Słownik języka polskiego, red. Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki, t. V, s. 762, Warszawa 1900–1927.
  6. 6,0 6,1 6,2 6,3 6,4 6,5 6,6 hasło Ruchać w: Słownik języka polskiego, red. Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki, t. V, s. 763, Warszawa 1900–1927.