gęba

gęba (język polski)

wymowa:

IPA: [ˈɡɛ̃mba], AS: [gẽmba], zjawiska fonetyczne: nazal. nazalizacja • asynch. ę  asynchroniczna wymowa ę  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pot. potocznie, anat. anatomia usta

(1.2) pot. potocznie twarz człowieka lub zwierzęcia

(1.3) pot. potocznie osoba będąca na czyimś utrzymaniu

odmiana:

przykłady:

(1.1) Z otwartą gębą wyglądamy niepoważnie.

(1.1) Sięgnęła do łyżnika, wzięła kopyść i w ogniu nią grzebać zaczęła, aż chłopaki gęby na nią porozdziawiały jako wrony (…)

(1.2) (…) Cygan jako Cygan, czarny na gębie (…)

(1.3) Ale ryb dla tylu gęb nie starczy (…)

składnia:

kolokacje:

stulić gębę

synonimy:

(1.2) pysk, morda

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik gębacz m rodzaj męski; zdrobn. zdrobniale gębusia f rodzaj żeński

przym. przymiotnik gębowy

związki frazeologiczne:

dorobić komuś gębę

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

źródła: