dziewka

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

dziewka (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈʥ̑ɛfka], AS[ʒ́efka], zjawiska fonetyczne: zmięk.utr. dźw. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) daw. dziewczyna
(1.2) daw. córka
(1.3) daw. kobieta rozwiązła[1]
(1.4) przest. służąca[1]
odmiana:
przykłady:
(1.1) Jako Bóg w niebie, tak niechybnie po to oni dziewkę porwali, by de Bergowa wydostać. (H. Sienkewicz: Krzyżacy)
(1.2) Przypomina, że ona cesarską dziewką i wnuczką cesarską z familiej przezacnej i starożytnej będąc, (…) ("Kronika polska" Marcina Kromera, 1857)
(1.3) Chędożyć się z dziewką.
składnia:
kolokacje:
(1.4) dziewka służebna
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. dziewa f, dziewkarz m
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 hasło dziewka w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.