chędożyć

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

chędożyć (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[xɛ̃nˈdɔʒɨʨ̑], AS[χẽndožyć], zjawiska fonetyczne: nazal. asynch. ę  
znaczenia:

czasownik przechodni

(1.1) przest. [1] reg. pozn. [2] sprzątać, czyścić, porządkować
(1.2) odbywać z kimś stosunek seksualny

czasownik zwrotny chędożyć się

(2.1) uprawiać seks wzajemnie ze sobą
odmiana:
(1.1-2)
(2.1)
przykłady:
(1.1) Osobno jest czternaście tysięcy rzemieślników, którzy ręczne bronie robią do szaraju ustawicznie, i powinni je chędożyć w sklepach co tydzień, aby nic pordzewiałego nie nalazło się, kiedy tam cesarz zajrzy.[3]
(1.1) W Rawie już stojąc na kwaterze, nie miałem obowiązku chędożenia konia, lecz przy trąbieniu pobudki musiałem być w stajni tak jak inni żołnierze, wolałbym jednak był konia chędożyć a spać na sienniku w koszarach, jak mieć kwaterę jaką tam miałem.[4]
(1.2) Degas żyje jak mały notariusz i nie lubi kobiet; wie, że gdyby je lubił i dużo chędożył, to ze swoją mózgową chorobą byłby w malowaniu do niczego.[5]
(2.1) I pragnie jak najprędzej połączyć się z tobą. / Ach, już widzę, jak będziecie chędożyć się z sobą.[6]
składnia:
(1.1-2) chędożyć + B. 
(2.1) chędożyć się z + N. 
kolokacje:
synonimy:
(1.2) kopulować, uprawiać seks, wulg.  ruchać, wulg.  bzykać, wulg.  posuwać, wulg.  pieprzyć, wulg.  pierdolić
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  chędożenie, chędożyciel, chędożnik
czas.  ochędożyć
(1.1) przym.  chędogi
przysł.  chędogo
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. hasło chędożyć w: Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. hasło chędożyć w: Słownik gwary miejskiej Poznania, red. Monika Gruchmanowa i Bogdan Walczak, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  3. Szymon Starowolski, Dwór cesarza tureckiego i rezydencya jego w Konstantynopolu, Nakładem Wydawnictwa Biblioteki Polskiej, 1858
  4. Henryk Dębiński Pamiętnik Henryka Dembińskiego, jenerała wojsk polskich, nakładem Ludwika Mierzbacha, Poznań 1860, s. 73
  5. Zeszyty literackie: ZL., Wydania 33-36, Wydawca Association Cahiers littéraires, 1991, s. 53.
  6. Aleksander Fredro, Zaślubiny Idzi