prymityw
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] prymityw (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) pogard. człowiek niekulturalny, ograniczony
- (1.2) rodzaj dzieła wykonanego w prosty sposób, prymitywnie, charakteryzujące się naiwnością, często stylizowane na sztukę ludów pierwotnych; także autor takich dzieł
- (1.3) inform. rodzaj figur geometrycznych, z których buduje się inne, bardziej skomplikowane; zob. też prymityw w Wikipedii
odmiana: (1.1) lp prymityw, ~a, ~owi, ~a, ~em, ~ie, ~ie; lm ~y, ~ów, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y; (1.3) lp prymityw, ~u, ~owi, ~, ~em, ~ie, ~ie; lm jak (1.1)
przykłady:
- (1.1) Ale tu bałagan! Jakiś prymityw nie posprzątał po sobie!
- (1.2) Patrzę na ten obraz i sam nie wiem, czy to obraz przedszkolaka, czy prymityw.
- (1.3) W grafice komputerowej najczęściej jako prymitywów używa się trójkątów.
składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) prostak, troglodyta; (1.2) osoba prymitywista
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. prymitywizm, prymitywność, prymitywista, prymitywizacja, prymitywizowanie, przym. prymitywny, przysł. prymitywnie, czas. prymitywizować
związki frazeologiczne:
etymologia: (1.1-2) od łac. primitivus „pierworodny, pierwszy w swoim rodzaju” < łac. primus; (1.3) od ang. primitive < łac. primitivus
uwagi:
tłumaczenia:
