pierwotny
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
pierwotny (język polski) [edytuj]
pierwotny (1.2) las
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) prehistoryczny, taki, który istniał bardzo dawno temu
- (1.2) taki, który pozostał w niezmienionej postaci
- (1.3) ten, który funkcjonuje jako pierwszy
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga m.-os./mzw mrz f n m.-os. nm.-os. mianownik pierwotny pierwotna pierwotne pierwotni pierwotne dopełniacz pierwotnego pierwotnej pierwotnego pierwotnych celownik pierwotnemu pierwotnej pierwotnemu pierwotnym biernik pierwotnego pierwotny pierwotną pierwotne pierwotnych pierwotne narzędnik pierwotnym pierwotną pierwotnym pierwotnymi miejscownik pierwotnym pierwotnej pierwotnym pierwotnych wołacz pierwotny pierwotna pierwotne pierwotni pierwotne
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) kultura pierwotna • człowiek pierwotny • instynkt pierwotny • język pierwotny
- (1.2) las pierwotny • pierwotna puszcza
- (1.3) obieg / obwód pierwotny
- synonimy:
- antonimy:
- (1.3) wtórny
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. pierwotniak m, pierwotność f
- przysł. pierwotnie
- licz. pierwszy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
