ę

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

zobacz też: e

[edytuj] ę (język polski)

wymowa: nosowe /e/
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) ósma litera polskiego alfabetu; zob. zobacz też ę w Wikipedii

odmiana: (1.1) nieodm. nieodmienny przykłady:

(1.1) W języku polskim nie ma wyrazów zaczynających się na literę ę.

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.1) e
związki frazeologiczne:
etymologia: (1.1) od e
uwagi: (1.1) w słownikach języka polskiego nie występują wyrazy zaczynające się na tę literę; wyjątkiem jest prawdopodobnie tylko Słownik Języka Polskiego pod red. M. Szymczaka, w którym zanotowane jest słowo ęsi oznaczające "okrzyk dziecka zawiadamiający o potrzebie naturalnej; potrzeba naturalna (u dziecka)"^[1] tłumaczenia: źródła:

1. ↑ hasło ęsi w: Słownik języka polskiego, red. Mieczysław Szymczak, t. 1, s. 564, Warszawa, PWN, 1982-3. ISBN 83-01-00281-6.

[edytuj] ę (język litewski)

wymowa: IPA: /ɛː/
znaczenia:
rzeczownik

(1.1) dziewiąta litera litewskiego alfabetu

odmiana: przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: