kosz

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] kosz (język polski)

kosz (1.1)
kosz (1.3)


wymowa: wymowa ?/i
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) pojemnik pleciony z elastycznego materiału naturalnego lub sztucznego
(1.2) jakikolwiek pojemnik przypominający kosz (1.1)
(1.3) pojemnik na odpady
(1.4) obóz Tatarów lub Kozaków (język staropolski)
(1.5) pot.  koszykówka

odmiana: (1.1-5) lp  kosz, ~a, ~owi, ~, ~em, ~u, ~u; lm  ~e, ~y/~ów, ~om, ~e, ~ami, ~ach, ~e przykłady:

(1.1) Na podłodze stał kosz z węglem.
(1.2) Wchodząc do sklepu, wzięła kosz.
(1.3) Wrzuć te papierki do kosza.
(1.4) W drodze powrotnej natknęli się na kosz Tatarów.
(1.5) Na mnie nie licz: jutro gram w kosza.

składnia:
kolokacje: (1.3) kosz na śmieci, wrzucić coś do kosza; (1.4) stanąć koszem; (1.5) wsadzić kosza (wrzucić piłkę do kosza)
synonimy: (1.1-3) pojemnik; (1.1) plecionka; (1.3) kubeł, śmietnik; (1.4) obóz, obozowisko; (1.5) koszykówka
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz.  koszyk, koszyczek, koszykówka, koszykarz, koszyczkowe; przym.  koszowy
związki frazeologiczne: dać kosza, dostać kosza
etymologia: (1.1-1.2) słowo o rodowodzie słowiańskim; może z łacińskiego quasillum, ale to niepewne (1.3) z tureckiego kosz w narzeczu dżagatajskim: obóz, wojsko
uwagi: (1.4) słowo używane w języku staropolskim tłumaczenia:

źródła:

Aleksander Brückner, Słownik etymologiczny języka polskiego, 1927.
W innych językach