fiasko

fiasko (język polski)

wymowa:

IPA: [ˈfʲjaskɔ], AS: [fʹi ̯asko], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • i → j  i czytane jako /j/  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) nieudanie się jakiejś sprawy, niepowodzenie się czegoś

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	fiasko	fiaska
dopełniacz	fiaska	fiask
celownik	fiasku	fiaskom
biernik	fiasko	fiaska
narzędnik	fiaskiem	fiaskami
miejscownik	fiasku	fiaskach
wołacz	fiasko	fiaska

przykłady:

(1.1) Próba zainteresowania mieszkańców dzielnicy kulturą i sztuką skończyła się kompletnym fiaskiem.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) klapa, klęska, przegrana, porażka, plajta

antonimy:

(1.1) sukces, powodzenie, zwycięstwo

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) wł. włoski fiasco

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) fiasco
• arabski: (1.1) فشل
• duński: (1.1) fiasko w rodzaj wspólny
• francuski: (1.1) fiasco m rodzaj męski
• hiszpański: (1.1) fiasco m rodzaj męski, fracaso m rodzaj męski
• nowogrecki: (1.1) φιάσκο n rodzaj nijaki
• szwedzki: (1.1) fiasko n rodzaj nijaki, misslyckande n rodzaj nijaki
• turecki: (1.1) fiyasko

źródła:

fiasko (język szwedzki)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) fiasko

odmiana:

(1.1) ett fiasko, fiaskot, fiaskon, fiaskona

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) misslyckande

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: