kompletny

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

kompletny (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[kɔ̃mˈplɛtnɨ], AS[kõmpletny], zjawiska fonetyczne: nazal.  wymowa ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) cały, będący w komplecie
(1.2) całkowity, zupełny
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.2) Próba zainteresowania mieszkańców dzielnicy kulturą i sztuką skończyła się kompletnym fiaskiem.
składnia:
kolokacje:
(1.1) kompletny zestaw
(1.2) kompletna bzdura
synonimy:
antonimy:
(1.1) niekompletny, niecały
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  kompletność f , komplet
przysł.  kompletnie
czas.  kompletować, skompletować, dekompletować, zdekompletować
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: