kompletny

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

kompletny (język polski) [edytuj]

wymowa:
IPA: [kɔ̃mˈplɛtnɨ], AS: [kõmpletny], zjawiska fonetyczne: nazal.  wymowa ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) cały, będący w komplecie
(1.2) całkowity, zupełny
odmiana:
(1.1-2)
 
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga
m.-os. /mzw  mrz  f  n  m.-os.  nm.-os. 
mianownik kompletny kompletna kompletne kompletni kompletne
dopełniacz kompletnego kompletnej kompletnego kompletnych
celownik kompletnemu kompletnej kompletnemu kompletnym
biernik kompletnego kompletny kompletną kompletne kompletnych kompletne
narzędnik kompletnym kompletną kompletnym kompletnymi
miejscownik kompletnym kompletnej kompletnym kompletnych
wołacz kompletny kompletna kompletne kompletni kompletne
przykłady:
(1.2) Próba zainteresowania mieszkańców dzielnicy kulturą i sztuką skończyła się kompletnym fiaskiem.
składnia:
kolokacje:
(1.1) kompletny zestaw
(1.2) kompletna bzdura
synonimy:
antonimy:
(1.1) niekompletny, niecały
wyrazy pokrewne:
rzecz.  komplet
przysł.  kompletnie
czas.  kompletować, skompletować, dekompletować, zdekompletować
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
Źródło „http://pl.wiktionary.org/w/index.php?title=kompletny&oldid=3218845”