upadek

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

upadek (język polski)[edytuj]

upadek (1.1)
wymowa:
IPA[uˈpadɛk], AS[upadek]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) przewrócenie się
(1.2) spadnięcie
(1.3) pogorszenie się stanu, pozycji, znaczenia
(1.4) moment gwałtownego zakończenia czegoś
(1.5) przen.  niemoralne postępowanie, czyn
odmiana:
przykłady:
(1.1) Jedną z ważnych lekcji z zakresu sztuk walki jest nauka kontrolowanego upadku.
(1.2) Upadek bomby atomowej może spowodować większe zniszczenia niż tysiąc bomb konwencjonalnych.
(1.3) Im bardziej się wbijesz w dumę, tym większy będzie twój upadek.
(1.4) Upadek wolnej Polski był dla Polaków tragedią.
(1.5) Upadek moralny jakiejś dynastii był często początkiem jej schyłku.
składnia:
kolokacje:
(1.2) upadek swobodny
(1.3) odrodzenie, odświeżenie
(1.4) upadek systemu
synonimy:
(1.3) gnicie, rozpad, ruina, zmierzch
(1.4) krach, katastrofa, porażka, fiasko, klapa, klęska, porażka, krewa, niepowodzenie, niewypał
(1.5) bagno, degeneracja, degrengolada, zepsucie, stoczenie się
antonimy:
(1.4) sukces, zwycięstwo
(1.5) odrodzenie moralne
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  pad m , opad mrz , upadanie n , spadek m , upadłość f 
czas.  upadać ndk. , upaść dk. 
przym.  upadły
przysł.  upadle, do upadłego
związki frazeologiczne:
wzloty i upadkinie śmiej się dziadku z cudzego upadku
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: