konwencjonalny

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

konwencjonalny (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌkɔ̃nvɛ̃nʦ̑ʲjɔ̃ˈnalnɨ], AS[kõnvẽncʹi ̯õnalny], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.akc. pob. wymowa ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) zgodny z konwencjami; tradycyjny, pospolity
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Odkryliśmy, że społeczne środowiska kobiet, które nigdy nie były zamężne, charakteryzuje presja na dostosowanie się do konwencjonalnego stylu życia.[1]
składnia:
kolokacje:
(1.1) konwencjonalny model rodzinymedycyna konwencjonalna
synonimy:
(1.1) banalny, powszechny, klasyczny, zwyczajowy
antonimy:
(1.1) niekonwencjonalny, innowacyjny, nietypowy, oryginalny, dziwaczny, ekscentryczny, ekstrawagancki, nietradycyjny, niezwykły, nowatorski, nowy, odkrywczy, pionierski, prekursorski, śmiały
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. konwencja f, konwencjonalność f
przysł. konwencjonalnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. http://kobieta.interia.pl/psychologia/ja-i-moj-swiat/news/nie-masz-meza-jestes-przegrana,1459809,2425