tragedia

tragedia (język polski)

wymowa:

IPA: [traˈɡɛdʲja], AS: [tragedʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • i → j  i czytane jako /j/ 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) ogromne nieszczęście

(1.2) dramatyczny utwór literacki przedstawiający konflikt między dążeniami bohatera a siłami wyższymi; klęska bohatera jest zawsze nieuchronna; zob. zobacz też tragedia w Wikipedii

odmiana:

(1.1-2)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	tragedia	tragedie
dopełniacz	tragedii	tragedii
celownik	tragedii	tragediom
biernik	tragedię	tragedie
narzędnik	tragedią	tragediami
miejscownik	tragedii	tragediach
wołacz	tragedio	tragedie

przykłady:

(1.1) Spotkała go tragedia – w wypadku stracił nogę.

(1.2) Wszystkie działania bohatera tragedii prowadzą go do nieuchronnej klęski.

składnia:

kolokacje:

(1.1) ludzka ~, ~ życiowa

(1.2) ~ antyczna

synonimy:

(1.1) nieszczęście

(1.1-2) dramat

antonimy:

(1.1) szczęście

(1.2) komedia

wyrazy pokrewne:

przym. przymiotnik tragiczny

przysł. przysłówek tragicznie

rzecz. rzeczownik tragiczność, tragizm, tragik, tragifarsa, tragikomedia

czas. czasownik tragizować

związki frazeologiczne:

etymologia:

łac. łacina tragoedia < gr. starogrecki τραγῳδία (tragōdía)

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1-2) tragedy
• arabski: (1.1) كارثة f rodzaj żeński, مأساة f rodzaj żeński; (1.2) تراجيديا
• azerski: (1.1) faciə
• duński: (1.1-2) tragedie w rodzaj wspólny
• esperanto: (1.1-2) tragedio
• francuski: (1.1) tragédie f rodzaj żeński
• hiszpański: (1.1-2) tragedia f rodzaj żeński
• interlingua: (1.?) tragedia
• jidysz: (1.1-2) טראַגעדיע f rodzaj żeński (tragedje)
• nowogrecki: (1.1-2) τραγωδία f rodzaj żeński
• ormiański: (1.2) ողբերգություն
• rosyjski: (1.1-2) трагедия f rodzaj żeński
• szwedzki: (1.1-2) tragedi w rodzaj wspólny; (1.1) tragik w rodzaj wspólny
• tajski: (1.1) ความหายนะ
• ukraiński: (1.1-2) трагедія f rodzaj żeński
• włoski: (1.1-2) tragedia f rodzaj żeński

źródła:

tragedia (esperanto)

morfologia:

tragedi•a

wymowa:

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) związany z tragedią jako utworem literackim

(1.2) tragiczny, nieszczęśliwy

odmiana:

przykłady:

(1.1) Eŭripido estis tragedia aŭtoro. → Eurypides był autorem tragedii.

(1.2) Post la tragedia morto de lia edzino li sin mortigis. → Po tragicznej śmierci swojej żony popełnił samobójstwo.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.2) tragika

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik tragedio

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

tragedia (język hiszpański)

wymowa:

IPA: [tra.'xe.ðja]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) tragedia

(1.2) nieszczęście, katastrofa

odmiana:

(1.1) lm liczba mnoga tragedias

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

przym. przymiotnik trágico

przysł. przysłówek trágicamente

rzecz. rzeczownik trágico m rodzaj męski

związki frazeologiczne:

etymologia:

łac. łacina tragoedia < gr. starogrecki τραγῳδία

uwagi:

źródła:

tragedia (interlingua)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) tragedia

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

tragedia (język włoski)

wymowa:

IPA: [traˈdʒɛdja]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) tragedia

odmiana:

(1.1) lp liczba pojedyncza tragedia; lm liczba mnoga tragedie

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

(1.1) risolversi in ~a

synonimy:

(1.1) trageda

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik trageda f rodzaj żeński, tragicommedia f rodzaj żeński, tragico m rodzaj męski

przym. przymiotnik tragico

związki frazeologiczne:

etymologia:

łac. łacina tragoedia < gr. starogrecki τραγῳδία

uwagi:

źródła: