zwycięstwo
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] zwycięstwo (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) sukces (najczęściej w walce), zwalczenie nieprzyjaciela, pokonanie konkurencji
odmiana: (1.1) lp zwycięstw|o, ~a, ~u, ~o, ~em, ~ie, ~o; lm ~a, ~, ~om, ~a, ~ami, ~ach, ~a przykłady:
składnia:
kolokacje: (1.1) przyczynić się do ~a, decydować o ~ie, ku ~u, zasłużone/moralne ~o, odnieść ~o
synonimy: (1.1) tryumf, wiktoria
antonimy: (1.1) przegrana, porażka, fiasko
wyrazy pokrewne: czas. zwyciężać (zwyciężyć), rzecz. zwycięzca, zwyciężczyni
związki frazeologiczne: pyrrusowe zwycięstwo
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1) victory, win
- białoruski: (1.1) перамога f
- chorwacki: (1.1) pobjeda f
- esperanto : (1.1) venko
- francuski: (1.1) victoire f
- grecki: (1.1) νίκη f
- hiszpański: (1.1) victoria f
- interlingua: (1.1) victoria, vincimento
- islandzki: (1.1) sigur m
- niemiecki: (1.1) Sieg m
- norweski (bokmål): (1.1) seier m
- rosyjski: (1.1) победа f
- slovio: (1.1) pobed (побед)
- suahili: (1.1) ushindi
- szwedzki: (1.1) seger w
- ukraiński: (1.1) перемога f
- włoski: (1.1) vittoria