samodzielny

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

samodzielny (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌsãmɔˈʥ̑ɛlnɨ], AS[sãmoʒ́elny], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.akc. pob.
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) radzący sobie bez cudzej pomocy
(1.2) oddzielny, wyłączony z reszty
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Nie wiem, kiedy ten twój syn chce stać się w końcu samodzielny, skoro w ogóle nie ma zamiaru iść do pracy.
(1.2) Program był początkowo dołączany do systemu operacyjnego, ale z czasem stał się tak popularny, że zaczął być sprzedawany jako samodzielny produkt.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. samosia f, sam mrz, samodzielność
przysł. samodzielnie, niesamodzielnie
przym. sam
zaim. sam
związki frazeologiczne:
etymologia:
samo- (sam) + dzieł* (dzieło, działać)
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: