samodzielny

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

samodzielny (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌsãmɔˈʥ̑ɛlnɨ], AS[sãmoʒ́elny], zjawiska fonetyczne: zmięk. nazal. akc. pob. 
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) radzący sobie bez cudzej pomocy
(1.2) oddzielny, wyłączony z reszty
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Nie wiem, kiedy ten twój syn chce stać się w końcu samodzielny, skoro w ogóle nie ma zamiaru iść do pracy.
(1.2) Program był początkowo dołączany do systemu operacyjnego, ale z czasem stał się tak popularny, że zaczął być sprzedawany jako samodzielny produkt.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  samosia f , sam mrz , samodzielność
przysł.  samodzielnie, niesamodzielnie
przym.  sam
zaim.  sam
związki frazeologiczne:
etymologia:
samo- (sam) + dzieł* (dzieło, działać)
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: