żel

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] żel (język polski)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) chem. chemia koloid mający postać sztywnej sieci; zob. zobacz też żel w Wikipedii

(1.2) muz. muzyka talerz

odmiana: (1.1) lp liczba pojedyncza żel|, ~u, ~owi, ~, ~em, ~u, ~u; lm liczba mnoga ~e, ~ów, ~om, ~e, ~ami, ~ach, ~e; (1.2) lp liczba pojedyncza żel|, ~a (albo ~u), ~owi, ~, ~em, ~u, ~u; lm liczba mnoga ~e, ~i (albo ~ów), ~om, ~e, ~ami, ~ach, ~e przykłady:

(1.1) Dzisiaj zamiast szlacheckich kapeluszy macie na głowach bejsbolówki, żel lub kolorowe pasemka. (P. Libera Św. Stanisław Kostka - wzór budowania na skale)

(1.2) W naszej orkiestrze gram na werblu i żelach.

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. rzeczownik żelatyna czas. czasownik żelować przym. przymiotnik żelowy
związki frazeologiczne:
etymologia: (1.1) franc. francuski gelée (galareta)^[1]
uwagi: tłumaczenia:

• angielski: (1.1) gel
• francuski: (1.1) gel m rodzaj męski
• grecki: (1.1) ζελέ n rodzaj nijaki
• hiszpański: (1.1) gel m rodzaj męski
• rosyjski: (1.1) гель

źródła:

1. ↑ hasło żel w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN.