żel

żel (język polski)

żel (1.1) do włosów

wymowa:

IPA: [ʒɛl], AS: [žel] wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) chem. chemia, chemiczny galaretowata substancja, koloid mający postać sztywnej sieci; zob. zobacz też żel w Wikipedii

(1.2) muz. muzyka talerz

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	żel	żele
dopełniacz	żelu	żelów
celownik	żelowi	żelom
biernik	żel	żele
narzędnik	żelem	żelami
miejscownik	żelu	żelach
wołacz	żelu	żele

(1.2)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	żel	żele
dopełniacz	żela / żelu	żeli / żelów
celownik	żelowi	żelom
biernik	żel	żele
narzędnik	żelem	żelami
miejscownik	żelu	żelach
wołacz	żelu	żele

przykłady:

(1.1) Dzisiaj zamiast szlacheckich kapeluszy macie na głowach bejsbolówki, żel lub kolorowe pasemka.

(1.2) W naszej orkiestrze gram na werblu i żelach.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik żelatyna, żelek, żelka, żelopis

czas. czasownik żelować

przym. przymiotnik żelowy

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) franc. francuski gelée (galareta)

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) gel
• arabski: (1.1) جل
• francuski: (1.1) gel m rodzaj męski
• hiszpański: (1.1) gel m rodzaj męski
• nowogrecki: (1.1) ζελέ n rodzaj nijaki
• rosyjski: (1.1) гель

źródła: