rzut
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] rzut (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) wprawienie w ruch i spowodowanie chwilowego lotu jakiegoś przedmiotu przez wyrzucenie go z pewną siłą
- (1.2) szybki, energiczny ruch ręki, nogi, głowy lub gwałtowny skok całego ciała
- (1.3) mat. odwzorowanie figury na płaszczyźnie lub innej powierzchni
- odmiana:
- (1.1-3)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik rzut rzuty dopełniacz rzutu rzutów celownik rzutowi rzutom biernik rzut rzuty narzędnik rzutem rzutami miejscownik rzucie rzutach wołacz rzucie rzuty
- przykłady:
- (1.1) Rzut monetą zadecydował, kto rozpocznie mecz.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) rzut kostką/monetą • celny/niecelny rzut • rzut honorowy • rzut karny • rzut wolny • rzut rożny • rzut bezpośredni • rzut pośredni
- (1.3) rzut prostokątny figury • rzut prostokątny punktu
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. rzucanie n, rzucenie n, narzut m, narzuta f, odrzut m, podrzut m, wyrzut m, zarzut m, zrzut m, narzutniak m, rzutnik m, rzutka f, wyrzutnia f, rzutowanie n
- czas. rzucać ndk., rzucić dk., rzutować ndk.
- przym. rzutowy, rzutny
- związki frazeologiczne:
- rzut oka • jeden rzut oka • na pierwszy rzut oka • widać na pierwszy rzut oka • rzutem na taśmę
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) throw
- czeski: (1.1) hod, vrh
- hiszpański: (1.1-2) lanzamiento m; (1.3) proyección f
- rosyjski: (1.1) бросок m
- szwedzki: (1.1-2) kast n
- ukraiński: (1.1-2) кидок m
- źródła:
