kostka

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] kostka (język polski)

wymowa: IPA: [ˈkɔstka]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) mała kość łącząca stopę z nogą; zob. zobacz też kostka (anatomia) w Wikipedii

(1.2) wojskowy bądź harcerski plecak o charakterystycznym kwadratowym kształcie; zob. zobacz też kostka (plecak) w Wikipedii

(1.3) mała płytka, którą gra się na gitarze

(1.4) efekt gitarowy w postaci przełącznika nożnego

(1.5) zdrobn. zdrobniale kość

(1.6) element sprzętu wspinaczkowego, używany do zakładania punktów asekuracyjnych

(1.7) niewielki przedmiot w kształcie prostopadłościanu

odmiana: (1) kost|ka, ~ki, ~ce, ~kę, ~ką, ~ce, ~ko; lm liczba mnoga ~ki, ~ek, ~kom, ~ki, ~kami, ~kach, ~ki przykłady:

(1.1) Nie mogę grać w piłkę z powodu zwichniętej kostki.

składnia:
kolokacje: (1.7) kostka Rubika, kostka rosołowa, ~ do gry
synonimy: (1.2) plecak, tornister; (1.3) plektron, piórko
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:; zob. zobacz też kostka w Wikipedii tłumaczenia:

• angielski: (1.1) ankle
• dolnołużycki: (1.1, 1.5) kóstka f rodzaj żeński
• duński: (1.1) ankel w rodzaj wspólny
• fiński: (1.1) nilkka; (1.3) plektra
• niemiecki: (1.3) Plektrum n rodzaj nijaki
• rosyjski: (1.1) щиколотка f rodzaj żeński, лодыжка f rodzaj żeński; (1.3) плектр m rodzaj męski; (1.5) косточка f rodzaj żeński; (1.6) стоппер m rodzaj męski
• szwedzki: (1.1) knoge w rodzaj wspólny, ankel w rodzaj wspólny
• włoski: (1.1) caviglia f rodzaj żeński