rzucić

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

rzucić (język polski)[edytuj]

mężczyzna rzucił (1.1) workiem
wymowa:
IPA[ˈʒuʨ̑iʨ̑], ASućić], zjawiska fonetyczne: zmięk.  wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik przechodni

(1.1) aspekt dokonany od rzucać
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  rzucanie n , rzucenie n , rzut m , zrzut mrz , rzutnik mrz , podrzutek m.-os. 
czas.  wyrzucać, wyrzucić, podrzucać, wrucić się
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) dla języków nierozróżniających aspektów zobacz listę tłumaczeń w haśle: rzucać
źródła: