rzucić

rzucić (język polski)

mężczyzna rzucił (1.1) workiem

wymowa:

IPA: [ˈʒuʨ̑iʨ̑], AS: [žućić], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie  wymowa

znaczenia:

czasownik przechodni

(1.1) aspekt dokonany od rzucać

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik rzucanie n rodzaj nijaki, rzucenie n rodzaj nijaki, rzut m rodzaj męski

czas. czasownik wyrzucać, wyrzucić

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

(1.1) dla języków nierozróżniających aspektów zobacz listę tłumaczeń w haśle: rzucać

• dolnołużycki: (1.1) chyśiś
• rosyjski: (1.1) бросить

źródła: