rzucić

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

rzucić (język polski)[edytuj]

mężczyzna rzucił (1.1) workiem
wymowa:
IPA[ˈʒuʨ̑iʨ̑], ASućić], zjawiska fonetyczne: zmięk. wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik przechodni

(1.1) aspekt dokonany od rzucać
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. rzucanie n, rzucenie n, rzut m, zrzut mrz, rzutnik mrz, podrzutek m.-os.
czas. wyrzucać, wyrzucić, podrzucać, wrucić się
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) dla języków nierozróżniających aspektów zobacz listę tłumaczeń w haśle: rzucać
źródła: