próba

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] próba (język polski)


wymowa: IPA: ['pruba]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) ćwiczenie czegoś, co będzie przedstawione przed publicznością, np. koncertu
(1.2) test czegoś, sprawdzenie poprawności działania czegoś
(1.3) usiłowanie dokonania czegoś
(1.4) statystyka: pewna ilość (ludzi lub przedmiotów) pobierana w celu zbadania określonych cech
(1.5) jubilerstwo: określenie zawartości metalu szlachetnego w stopie, wyrażone w promilach
(1.6) pot.  cecha probiercza

odmiana: (1.1-4) lp  prób|a, ~y, ~ie, ~ę, ~ą, ~ie, ~o; lm  ~y, ~, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y przykłady:

(1.1) Próba wypadła tak fatalnie, że przesunięto termin premiery.
(1.2) Mimo wielokrotnych prób nigdy nie udało się jej przebiec tego odcinka w czasie krótszym od piętnastu minut.
(1.3) Jak próba, to nieudana.

składnia: ~ + D. 
kolokacje: (1.1) ~ generalna; (1.2) ~ sił / głosu / mikrofonu, poddać próbie, wystawić na próbę, wytrzymać próbę (czasu, życia); (1.3) nieudana ~, ~ nawiązania dialogu, dokonać próby, uczynić próbę, podejmować próby; (1.5) ~ złota / srebra
synonimy: (1.2) eksperyment; (1.3) podejście
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz.  próbka; czas.  próbować; przym.  próbny; przysł.  próbnie
związki frazeologiczne: próba ogniowa
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

W innych językach