publiczność

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] publiczność (język polski)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) wszyscy widzowie jakiegoś przedstawienia

odmiana: (1.1) lp liczba pojedyncza publicznoś|ć, ~ci, ~ci, ~ć, ~cią, ~ci, ~ci; blm bez liczby mnogiej przykłady:

(1.1) Publicznością tego iluzjonisty od lat były dzieci.

składnia:
kolokacje: (1.1) występować przed publicznością, mieć stałą, wierną publiczność
synonimy: (1.1) widownia, publika
antonimy: (1.1) aktorzy
wyrazy pokrewne: (1.1) przym. przymiotnik publiczny
związki frazeologiczne:
etymologia: (1.1) od publiczny
uwagi: tłumaczenia:

• angielski: (1.1) audience
• duński: (1.1) publikum n rodzaj nijaki
• rosyjski: (1.1) публика f rodzaj żeński
• slovio: (1.1) publik (публик)
• szwedzki: (1.1) publik w rodzaj wspólny
• włoski: (1.1) pubblico