rozprawa

rozprawa (język polski)

wymowa:

IPA: [rɔsˈprava], AS: [rosprava], zjawiska fonetyczne: utr. dźw. utrata dźwięczności 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) praw. prawniczy proces sądowy

(1.2) debata, dyskusja

(1.3) rodzaj pisemnej pracy naukowej

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	rozprawa	rozprawy
dopełniacz	rozprawy	rozpraw
celownik	rozprawie	rozprawom
biernik	rozprawę	rozprawy
narzędnik	rozprawą	rozprawami
miejscownik	rozprawie	rozprawach
wołacz	rozprawo	rozprawy

przykłady:

(1.1) Dzisiaj rano poszedłem do sądu na rozprawę.

składnia:

kolokacje:

(1.1) ~a sądowa

synonimy:

(1.1) sprawa, przewód sądowy, proces

(1.2) dyskusja, debata, polemika, dysputa, pot. potocznie burza mózgów

(1.3) studium, opracowanie, elaborat, referat

antonimy:

wyrazy pokrewne:

czas. czasownik rozprawiać

rzecz. rzeczownik rozprawka f rodzaj żeński

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) trial
• arabski: (1.1) محاكمة f rodzaj żeński; (1.3) أطروحة f rodzaj żeński
• francuski: (1.1) procès m rodzaj męski
• niemiecki: (1.1) Gerichtsverhandlung f rodzaj żeński (1.2) Verhandlung f rodzaj żeński (1.3) Abhandlung f rodzaj żeński
• włoski: (1.1) processo m rodzaj męski

źródła: