cause

cause (język angielski)

wymowa:

bryt. brytyjski angielski (RP Received Pronunciation) enPR: kôz, IPA: /kɔːz/, SAMPA: /kO:z/

wymowa amerykańska

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) powód, przyczyna

czasownik przechodni

(2.1) powodować, wywoływać

odmiana:

(1) lp liczba pojedyncza cause; lm liczba mnoga causes

(2) cause, caused, causing, causes

przykłady:

(1.1) His boring job may be the cause of his tiredness. → Jego nudna praca może być przyczyną jego zmęczenia.

(2.1) Drinking too much alcohol can cause sickness. → Picie zbyt dużo alkoholu może powodować nudności.

(2.1) Acid rains are caused by air pollution. → Kwaśne deszcze są wywoływane przez zanieczyszczenie powietrza.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) reason

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik causation, causality

przym. przymiotnik causal, causative

związki frazeologiczne:

etymologia:

średnioang. średnioangielski < st.franc. starofrancuski < łac. łacina causa

uwagi:

źródła:

cause (język francuski)

wymowa:

wymowa

IPA: [koz]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) powód, przyczyna

odmiana:

(1.1) lp liczba pojedyncza cause; lm liczba mnoga causes

przykłady:

(1.1) Quelle était la cause de cet accident ? → Jaka była przyczyna tego wypadku?

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

czas. czasownik causer

związki frazeologiczne:

etymologia:

łac. łacina causa

uwagi:

źródła: