Rücken

Rücken (język niemiecki)

wymowa:

wymowa austriacka

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) plecy, grzbiet

(1.2) anat. anatomia plecy

(1.3) zool. zoologia grzbiet

(1.4) księg. księgowość grzbiet

(1.5) geogr. geografia grzbiet

(1.6) górna/wierzchnia część

rzeczownik, rodzaj nijaki

(2.1) przysuwanie/przysunięcie (się), dosuwanie/dosunięcie (się)

skrótowiec

(3.1) sport. termin sportowy = Rückenschwimmen → styl grzbietowy

odmiana:

(1) lp liczba pojedyncza der Rücken, Rückens, Rücken, Rücken; lm liczba mnoga Rücken, Rücken, Rücken, Rücken

(2) lp liczba pojedyncza das Rücken, Rückens, Rücken, Rücken; lm liczba mnoga Rücken, Rücken, Rücken, Rücken

(3) nieodm. nieodmienny

przykłady:

(1.1) Nacken und Schultern sind verspannt, der Rücken schmerzt, die Augen brennen. → Kark i ramiona sztywnieją, plecy bolą, oczy pieką.

(3.1) Ebenfalls Silber gewann eine andere Schwimmerin über 50 Meter Rücken. → Inna pływaczka zdobyła również srebro w stylu grzbietowym na 50 metrów.

składnia:

(1) w złożeniach: Rücken + rzeczownik (np. Rückenmark n rodzaj nijaki)

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

czas. czasownik rücken

związki frazeologiczne:

(1) den Rücken decken • den Rücken freihalten • den Rücken kehren • den Rücken zudrehen • in den Rücken fallen • auf jds. Rücken austragen/auf dem Rücken von jdm. austragen

etymologia:

uwagi:

źródła: