koszula

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] koszula (język polski)

wymowa: IPA: [kɔˈʃula]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) ubranie z rękawami nakładane na tułów, zapinane na guziki

odmiana: przykłady:

(1.1) Mężczyzna miał na sobie białą koszulę.

składnia:
kolokacje: (1.1) ~ nocna
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. rzeczownik koszulka, koszulina, koszulnik, koszulniczka, koszularka; przym. przymiotnik koszulowy, koszulny, koszulniczy
związki frazeologiczne:
etymologia: prasł. prasłowiański kosjъ (plecionka obejmująca naczynie)^[1] lub łac. łacina casula (zdrobienie od casa, mały szałas, namiot, wczesne zapożyczenie ogólnosłowiańskie, oznaczające „coś, co okrywa”)^[2]
uwagi:

Słowo poświadczone w języku polskim od XIV wieku.

Zobacz też: Indeks:Polski - Ubrania

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) shirt
• chorwacki: (1.1) košulja f rodzaj żeński
• dolnołużycki: (1.1) zgło n rodzaj nijaki
• duński: (1.1) skjorte w rodzaj wspólny
• esperanto: (1.1) ĉemizo
• francuski: (1.1) chemise f rodzaj żeński
• górnołużycki: (1.1) košla
• grecki: (1.1) πουκάμισο n rodzaj nijaki
• hebrajski: (1.1) חולצה f rodzaj żeński (chulca), כתנת f rodzaj żeński (kutonet)
• hiszpański: (1.1) camisa f rodzaj żeński
• islandzki: (1.1) skyrta f rodzaj żeński
• jidysz: (1.1) העמד n rodzaj nijaki (hemd)
• kaszubski: (1.1) kòszëla
• krymskotatarski: (1.1) kölekse
• niemiecki: (1.1) Hemd n rodzaj nijaki
• norweski (bokmål): (1.1) skjorte m rodzaj męski/f rodzaj żeński
• rosyjski: (1.1) рубашка f rodzaj żeński
• sranan tongo: (1.1) empi
• szwedzki: (1.1) skjorta w rodzaj wspólny

źródła:

1. ↑ Andrzej Bańkowski, Etymologiczny słownik języka polskiego, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000.
2. ↑ hasło koszula w: Krystyna Długosz-Kurczabowa, Nowy słownik etymologiczny języka polskiego, s. 241-242, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2003.