skoczek

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

[edytuj] skoczek (język polski)

skoczek (1.1) narciarski
skoczkowie (1.1) spadochronowi
biały skoczek (2.1)
wymowa:
IPA[ˈskɔʧ̑ɛk], AS[skoček]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) sport.  ktoś specjalizujący się w wykonywaniu skoków

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(2.1) szach.  figura, zwykle w kształcie konia, poruszająca się o 2 pola w linii prostej i 1 pole w bok w jednym ruchu; zob.  też skoczek w Wikipedii
(2.2) ent.  pot.  skaczący pluskwiak
(2.3) zool.  zob. : myszoskoczka

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(3.1) mały skok
odmiana:
(1.1)
(2.1-3)
(3.1)
przykłady:
(1.1) Ten chłopiec jest bardzo uzdolnionym skoczkiem narciarskim.
(2.1) Po ataku białym skoczkiem i gońcem mogliśmy się spodziewać ucieczki czarnych w narożnik szachownicy.
składnia:
kolokacje:
(1.1) trójskoczek • ~ narciarski/wzwyż/w dalskoczek spadochronowy
(2.3) ~ pustynny
synonimy:
(2.1) pot.  koń, pot.  konik
antonimy:
wyrazy pokrewne:
forma żeńska skoczkini
rzecz.  skok, skoczność, skocznia
przym.  skoczkowy, skokowy, skoczny
przysł.  skocznie
czas.  skoczyć
związki frazeologiczne:
etymologia:
zdrobn.  pol.  skok
uwagi:
tłumaczenia:
(2.3) zobacz listę tłumaczeń w haśle: myszoskoczka
(3.1) dla języków nierozróżniających zdrobnień zobacz listę tłumaczeń w haśle: skok
źródła:
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Współpraca
Narzędzia
W innych językach