randka

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

randka (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈrãntka], AS[rãntka], zjawiska fonetyczne: utr. dźw. nazal. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) umówione, najczęściej romantyczne spotkanie dwóch zainteresowanych sobą osób, w celu bliższego poznania się lub spędzenia razem czasu
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Chciałem umówić się z nią na randkę, ale gdy w końcu spytałemodmówiła.
składnia:
kolokacje:
(1.1) pójść / umówić się / zabrać kogoś / zaprosić na randkę • być na randce • wrócić z randki
synonimy:
(1.1) spotkanie, rendez-vous, schadzka
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  randkowanie n , randkowicz m , randkowiczka f 
czas.  randkować
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) franc.  rendez-vous
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: