bitter
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
[edytuj] bitter (język angielski)
- wymowa:
- bryt. (RP) IPA: /ˈbɪtə/
- amer. IPA: /ˈbɪtər/ lub [ˈbɪɾɚ]
- wymowa amerykańska
- homofon: bidder (dial.)
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) gorzki (o smaku)
- (1.2) trudny do zaakceptowania lub zniesienia, przen. przykry
- (1.3) bardzo zimny
- (1.4) zawzięty
- (1.5) cyniczny (o osobie)
rzeczownik
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- (1.1) sweet
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. bitterness
- przysł. bitterly
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
[edytuj] bitter (język duński)
- wymowa:
- znaczenia:
przymiotnik
rzeczownik, rodzaj wspólny
- (2.1) gorzki napój alkoholowy, gorzki likier
- odmiana:
- (1) bitter, bittert, bitre
- (2) en bitter, bitteren, bittere, bitterne
- przykłady:
- (1.1) Jeg hader bitter chokolade. → Nie cierpię gorzkiej czekolady.
- (1.2) Endelig skiltes vi under bitre tårer. → W końcu rozstaliśmy się roniąc gorzkie łzy.
- (1.3) Det var en bitter kamp. → To była ciężka walka.
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- (1, 2) sød
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
[edytuj] bitter (język niemiecki)
- wymowa:
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) gorzki (smak, też w przenośni)
- (1.2) przejmujący
- (1.3) zajadły
- (1.4) przykry
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
[edytuj] bitter (język szwedzki)
- wymowa:
- wymowa
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) gorzki[1]
- (1.2) rozgoryczony, zgorzkniały[1]
- odmiana:
- (1.1-2) bitter, bittert, bittra; st. wyższy bittrare; st. najwyższy bittrast
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
