bitter

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

Spis treści

[edytuj] bitter (język angielski)


wymowa: IPA: /ˈbɪtər/ wymowa ?/i
znaczenia:
przymiotnik

(1.1) gorzki (o smaku)
(1.2) trudny do zaakceptowania lub zniesienia, przen.  przykry
(1.3) bardzo zimny
(1.4) zawzięty
(1.5) cyniczny (o osobie)

rzeczownik

(2.1) coś o gorzkim smaku (UK  gatunek piwa)

odmiana: lp  bitter; lm  bitters przykłady: składnia:
kolokacje: the ~ truth. → gorzka prawda
synonimy:
antonimy: (1.1) sweet
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:

[edytuj] bitter (język duński)


wymowa:
znaczenia:
przymiotnik

(1.1) gorzki
(1.2) przen.  gorzki
(1.3) przen.  ciężki, trudny, poważny

rzeczownik, rodzaj wspólny

(2.1) gorzki napój alkoholowy, gorzki likier

odmiana: (1) bitter, bittert, bitre; (2) en bitter, bitteren, bittere, bitterne przykłady:

(1.1) Jeg hader bitter chokolade. → Nie cierpię gorzkiej czekolady.
(1.2) Endelig skiltes vi under bitre tårer. → W końcu rozstaliśmy się roniąc gorzkie łzy.
(1.3) Det var en bitter kamp. → To była ciężka walka.

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy: (1, 2) sød
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:

[edytuj] bitter (język niemiecki)


wymowa:
znaczenia:
przymiotnik

(1.1) gorzki (smak, też w przenośni)
(1.2) przejmujący
(1.3) zajadły
(1.4) przykry

odmiana: przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:

[edytuj] bitter (język szwedzki)


wymowa: wymowa ?/i
znaczenia:
przymiotnik

(1.1) gorzki
(1.2) rozgoryczony, zgorzkniały

odmiana: bitter, bittert, bittra; st. wyższy  bittrare; st. najwyższy  bittrast przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz.  bitterhet
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:

Źródło „http://pl.wiktionary.org/wiki/bitter”