truth

truth (język angielski)

wymowa:

IPA: /t͡ʃɹuːθ/, SAMPA: /tru:T/

wymowa amerykańska

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) prawda

(1.2) in truth w rzeczywistości

odmiana:

(1.1) lp liczba pojedyncza truth; lm liczba mnoga truths

przykłady:

(1.1) It takes two to speak the truth – one to speak and another to hear. → Do powiedzenia prawdy potrzeba dwoje - jednego do mówienia i drugiego do słuchania.

(1.2) At first glance, a quite ordinary student, but in truth, he was an esper. → Na pierwszy rzut oka to całkiem zwyczajny student, ale w rzeczywistości był telepatą.

składnia:

kolokacje:

(1.1) tell the truth → powiedzieć prawdę

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

przym. przymiotnik truthful, truthless, untruthful, true, untrue

rzecz. rzeczownik true, untruth, truism, truthfulness

przysł. przysłówek truly, untruthfully, truthfully

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: